20 عدد
خوراکی
200mg , 400mg
راهنمای علمی دارو جهت بیمار
این دارو برای درمان بیماری فعلی شما تجویز شده است؛ لذا از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیه آن به دیگران خودداری کنید.
قبل از مصرف دارو، در صورت وجود موارد زیر حتماً با پزشک مشورت کنید:
سابقه حساسیت: به سفالوسپورینها، پنیسیلینها یا هر نوع حساسیت به غذا، رنگ و مواد محافظ.
بیماریهای زمینهای: مشکلات کبدی، کلیوی، گوارشی (کولیت)، بیماریهای خونی و فنیلکتونوری (به دلیل وجود فنیلآلانین در برخی فرمولاسیونها).
تداخلات دارویی: مصرف همزمان داروهای ضد انعقاد (وارفارین، هپارین)، آمینوگلیکوزیدها، والپروئیک اسید، پروبنسید، دیپیریدامول و پنتوکسیفیلین.
الکل: از مصرف همزمان فرآوردههای حاوی الکل خودداری کنید.
مصرف سفیکسیم در دوران بارداری و شیردهی باید صرفاً با تایید و نظر پزشک متخصص انجام شود.
دوره درمان: دارو را در فواصل زمانی منظم میل کرده و برای جلوگیری از بازگشت عفونت، دوره درمان را کامل کنید.
نحوه مصرف با غذا: سفیکسیم را میتوان با معده پر یا خالی مصرف کرد، اما اگر دچار ناراحتی معده میشوید، آن را همراه غذا میل کنید.
اسهال شدید: در صورت بروز اسهال آبکی یا خونی، بدون مشورت پزشک داروهای ضداسهال مصرف نکنید.
تست قند: این دارو میتواند باعث پاسخ مثبت کاذب در تستهای قند ادرار شود.
بزرگسالان: ۲۰۰ میلیگرم هر ۱۲ ساعت یا ۴۰۰ میلیگرم یکبار در روز.
سوزاک (گنوره): تکدوز ۴۰۰ میلیگرم.
کودکان (۶ ماه تا ۱۲ سال): ۸ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن (به صورت یکجا یا در دو دوز منقسم).
کودکان زیر ۶ ماه: دوز باید دقیقاً توسط پزشک تعیین گردد.
آمادهسازی: ابتدا شیشه را تکان دهید تا پودر باز شود. آب جوشیده سرد شده را در دو مرحله تا خط نشانه اضافه کرده و هربار خوب تکان دهید.
نگهداری: سوسپانسیون آماده شده تا ۱۴ روز در یخچال قابل نگهداری است. (از یخزدگی محافظت شود).
بهداشت: پیمانه را قبل و بعد از هر بار مصرف بشویید.
عوارض نیازمند توجه فوری:
واکنشهای آلرژیک (تنگی نفس، کهیر، ورم صورت).
خونریزی یا کبودی غیرمعمول، تب و لرز، گلو درد.
اسهال شدید، کرامپ شکمی، زردی چشم یا پوست، تشنج.
عوارض گذرا: سردرد، اسهال ملایم، سرگیجه و خارش واژن (در صورت تداوم به پزشک مراجعه کنید).
کپسولها و پودر خشک را در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتیگراد، دور از نور و رطوبت نگهداری کنید.
دارو را دور از دسترس کودکان قرار دهید.
سفیکسیم یک آنتیبیوتیک از خانواده سفالوسپورینهای نسل سوم است که به دلیل پایداری در برابر بسیاری از آنزیمهای باکتریایی (بتالاکتامازها) و سهولت مصرف خوراکی، در درمان طیف وسیعی از عفونتها کاربرد دارد.
این دارو برای از بین بردن باکتریهایی مانند E. coli، کلبسیلا و هموفیلوس آنفلوانزا تجویز میشود:
عفونتهای تنفسی: سینوزیت، فارنژیت (گلودرد چرکی)، برونشیت حاد و پنومونی.
عفونتهای مجاری ادراری: سیستیت (عفونت مثانه) و پیلونفریت (عفونت کلیه).
عفونت گوش میانی (اوتیت مدیا): بهویژه در کودکان.
عفونتهای منتقله از راه جنسی: درمان سوزاک (گنوره) غیرپیچیده.
جایگزین پنیسیلین: گزینهای مناسب برای بیمارانی که به پنیسیلین حساسیت دارند (با احتیاط پزشک).
| شاخص | توضیحات علمی |
| جذب (Absorption) | حدود ۴۰-۵۰٪ دارو جذب میشود. سوسپانسیون جذب بهتری نسبت به قرص دارد. |
| اثر غذا | غذا ممکن است سرعت رسیدن به اوج غلظت را کاهش دهد، اما بر میزان کلی جذب اثر منفی ندارد. |
| توزیع (Distribution) | نفوذ خوب به ترشحات برونش، مایع مفصلی و ریه. |
| نفوذ به CSF | ضعیف؛ لذا سفیکسیم برای درمان مننژیت انتخاب مناسبی نیست. |
| اتصال به پروتئین | حدود ۶۵٪ (متوسط). |
| متابولیسم | در بدن متابولیزه نمیشود (متابولیسم کبدی ناچیز است). |
| دفع (Elimination) | عمدتاً از طریق کلیه (۵۰-۵۵٪ بهصورت تغییرنیافته). |
سفیکسیم به دلیل دفع عمدتاً کلیوی، در بیماران با اختلال عملکرد کلیه نیاز به مراقبت ویژه دارد:
در افراد سالم: نیمهعمر حدود ۳ تا ۴ ساعت است.
در نارسایی کلیوی شدید: نیمهعمر ممکن است تا ۱۱ ساعت افزایش یابد.
نکته بالینی: در بیمارانی که میزان تصفیه کلیوی (GFR) آنها کمتر از $60 \text{ mL/min}$ است، تنظیم دقیق دوز توسط پزشک برای جلوگیری از تجمع دارو و کاهش عوارض جانبی ضروری است.
از آنجا که سفیکسیم توسط آنزیمهای کبدی متابولیزه نمیشود، تداخلات دارویی مرتبط با کبد (مانند آنزیمهای CYP450) در مورد آن مطرح نیست، اما تداخل با داروهای ضد انعقاد و داروهای دفعکننده اسید اوریک (مانند پروبنسید) همچنان اهمیت دارد.
تداخلات دارویی سفیکسیم بر اساس شدت اثر و اهمیت بالینی به سه دسته تقسیم میشوند. مدیریت این تداخلات برای جلوگیری از بروز خونریزی یا شکست درمان بسیار مهم است:
این تداخلات پتانسیل ایجاد خطرات جدی را دارند و نیاز به پایش دقیق توسط پزشک دارند:
وارفارین و سایر داروهای ضد انعقاد:
تداخل: آنتیبیوتیکهایی مانند سفیکسیم با تغییر فلور میکروبی روده، تولید ویتامین K را کاهش داده و اثر وارفارین را تقویت میکنند.
نتیجه: افزایش خطر خونریزی.
پیشنهاد: پایش دقیق فاکتور انعقادی (INR) و تنظیم دوز دارو زیر نظر پزشک الزامی است.
این موارد میتوانند غلظت دارو در خون را تغییر دهند:
آنتیاسیدها (مانند آلومینیوم و منیزیم هیدروکسید):
تداخل: این داروها با ایجاد تغییر در محیط معده، جذب سفیکسیم را مختل میکنند.
نتیجه: کاهش اثر آنتیبیوتیک و احتمال شکست درمان.
پیشنهاد: رعایت فاصله زمانی (حداقل ۲ ساعت) بین مصرف آنتیاسید و سفیکسیم توصیه میشود.
پروبنسید:
تداخل: این دارو دفع کلیوی سفیکسیم را کاهش میدهد.
نتیجه: بالا رفتن سطح سفیکسیم در خون و افزایش احتمال بروز عوارض جانبی.
تأثیر این تداخلات معمولاً از نظر بالینی ناچیز است و اغلب نیاز به تغییر در روند درمان ندارند:
داروهای ضد تشنج (مانند فنیتوئین): برخی گزارشها از تغییرات بسیار جزئی در سطح این داروها حکایت دارند.
داروهای ضد افسردگی.
| نوع تداخل | داروی نمونه | اقدام پیشنهادی |
| شدید (Major) | وارفارین | کنترل INR و بررسی علائم خونریزی |
| متوسط (Moderate) | آنتیاسیدها | ایجاد فاصله زمانی ۲ ساعته در مصرف |
| خفیف (Minor) | فنیتوئین | نیاز به اقدام خاصی ندارد (مگر به دستور پزشک) |
نکتهPeer-to-Peer:
به یاد داشته باشید که سفیکسیم (مانند سایر سفالوسپورینها) میتواند اثر واکسنهای باکتریایی زنده (مانند واکسن حصبه) را نیز از بین ببرد. اگر قصد واکسیناسیون دارید، حتماً پزشک خود را مطلع کنید.
اگر شما نیاز به خدمات ما دارید و به دنبال مشاوره از گروه آفا شیمی هستید، میتوانید با پر کردن فرم مشاوره، با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
