Afaxon

آفاکسون® (سفتریاکسون)

بسته بندی

20 pieces

نوع دارو

تزریقی

مقدار

500mg, 1g

سفالوسپورینها یکی از قدیمی ترین و پرتعدادترین آنتی بیوتیک ها هستند که بر بسیاری از عوامل بیماری زا موثرند و در اشکال دارویی گوناگون مانند کپسول،سوسپانسیون و ویال تزریقی و غیره تولید می شوند. این داروها مانند پنی سیلین ها از گروه بتالاکتام ها هستند. سفتریاکسون یک آنتی بیوتیک از…

آفاکسون® (سفتریاکسون)

پودر برای تزریق سفتریاکسون ۵۰۰ میلی گرم، ۱ گرم

راهنمایی های عمومی برای بیمار:

این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است. لذا از مصرف آن در موارد مشابه و توصیه مصرف به دیگران

خودداری نمایید.

قبل از مصرف این دارو در موارد زیر با پزشک مشورت نمایید:

۱ـ درصورت داشتن سابقه حساسیت به پنی سیلین ها، سفالوسپورین ها، مشتقات پنی سیلین، پنی سیلامین، مواد محافظ یا رنگها.

۲ـ درصورت ابتلا به بیماریهای دیگر ازجمله: بیماریهای گوارشی، اختلالات خونریزی، نارسایی کبدی و کلیوی.

۳ـ درصورت مصرف هر نوع داروی دیگر.

مصرف در بارداری و شیردهی:

مصرف دارو در دوران بارداری و شیردهی باید با نظر پزشک متخصص باشد.

هشدارها:

از انفوزیون محلول های آماده شده با لیدوکائین هیدروکلراید خودداری نمایید.

از استفاده از محلول های حاوی کلسیم مانند محلول رینگر جهت آماده سازی یا رقیق سازی فرآورده خودداری نمایید.

در صورت بروز هرگونه حساسیت به دارو مصرف دارو را متوقف نمایید. در حساسیت های شدید نیاز به اقدامات سریع پزشکی می باشد.

دارو را در فواصل زمانی منظم مصرف نمایید و دوره درمان را کامل نمایید.

در صورت بروز اسهال شدید با پزشک تماس حاصل نمایید و از مصرف خودسرانه داروی ضداسهال خودداری نمایید.

سفتریاکسون در نوزادان مبتلا به هیپربیلی روبینمی مخصوصاً نوزادان نارس باید با احتیاط مصرف گردد.

مصرف این دارو ممکن است سبب اختلال در تست های اندازه گیری قند خون شود، لذا قبل از تغییر در دوز مصرفی داروی ضد دیابت، پزشک خود را مطلع نمایید.

در بیماران مبتلا به نارسایی همزمان سیستم کبدی و کلیوی دوز مصرفی روزانه نباید بیشتر از ۲ گرم باشد.

انفوزیون وریدی باید در طول زمان۳۰ دقیقه تزریق گردد.

تزریق عضلانی باید بصورت عمیق و در عضله بزرگ انجام شود.

این فرآورده حاوی حدود ۳٫۶ میلی اکی والان سدیم، در هر گرم می باشد، لذا تجویز این دارو در بیمارانی که محدودیت مصرف نمک دارند باید با احتیاط صورت گیرد.

مقدار مصرف دارو:

مقدار مصرف دارو را پزشک تعیین می کند ولی مقدار مصرف معمول این دارو به شرح ذیل می باشد:

بزرگسالان:

در عفونت گنوره آ (سوزا ک ساده) ۲۵۰ میلی گرم دوز واحد بصورت تزریق عضلانی.

در پیشگیری عفونت قبل از عمل جراحی ۱گرم داخل وریدی نیم تا ۲ ساعت قبل از شروع عمل.

در درمان سایر عفونتها ۱تا ۲ گرم هر ۲۴ ساعت یا ۵۰۰ میلی گرم تا ۱ گرم هر ۱۲ ساعت بصورت عضلانی یا انفوزیون وریدی.

حداکثر مقدار مصرف دارو برای بزرگسالان روزانه ۴ گرم می باشد.

کودکان:

در مننژیت در روز اول درمان ۱۰۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن حداکثر تا ۴ گرم، بصورت تزریق عضلانی یا وریدی. سپس مقدار ۱۰۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن هر ۲۴ ساعت یا ۵۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن هر ۱۲ساعت بمدت ۷ تا ۱۴روز (حداکثر مقدار مصرف روزانه ۴ گرم).

در اوتیت مدیا ۵۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن حداکثر تا ۱گرم بصورت دوز واحد تزریق عضلانی.

در عفونتهای پوستی و بافتهای نرم ۵۰ تا ۷۵ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن هر ۲۴ ساعت یا ۲۵ تا ۳۷٫۵ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن هر ۱۲ساعت بصورت تزریق عضلانی یا وریدی (حداکثر مقدار مصرف روزانه ۲ گرم).

برای سایر عفونتهای شدید دیگر ۲۵ تا ۳۷٫۵ میلی گرم به ازای هرکیلوگرم وزن بدن هر ۱۲ساعت بصورت تزریق عضلانی یا وریدی (حداکثر مقدار مصرف روزانه ۲ گرم).

روش آماده سازی دارو:

جهت تهیه محلول اولیه تزریق عضلانی به ترتیب میزان ۱٫۸و ۳٫۶  میلی لیتر آب سترون قابل تزریق به

ویالهای سفتریاکسون ۵۰۰ میلی گرم و ۱ گرم افزوده و آن را بخوبی تکان دهید. محلول حاصل دارای غلظت حدود ۲۵۰ میلی گرم در هر میلی لیتر می باشد.

جهت تهیه محلول اولیه انفوزیون وریدی به ترتیب میزان ۴٫۸ و ۹٫۶ میلی لیتر آب سترون قابل تزریق به ویالهای سفتریاکسون ۵۰۰ میلی گرم و ۱ گرم  افزوده و آن را بخوبی تکان دهید. محلول حاصل دارای غلظت حدود ۱۰۰میلی گرم در هر میلی لیتر می باشد. سپس محلول اولیه را تا حجم ۵۰ یا ۱۰۰میلی لیتر با محلول سدیم کلراید ۰٫۹درصد تزریقی یا دکستروز ۵ درصد تزریقی رقیق نمایید.

توصیه می گردد محلول حاصل پس از آماده سازی، بلافاصله مصرف گردد.

پس از حل شدن پودر در صورت مشاهده ذرات خارجی یا کدر بودن محلول از تزریق خودداری نمایید.

محلول آماده برای تزریق زرد روشن تا کهربایی می باشد، در صورت تغییر رنگ و تیره شدن محلول از مصرف آن خودداری نمایید.

تداخلات دارویی:

از مخلوط کردن سفتریاکسون و آمینوگلیکوزیدها نظیر جنتامایسین به منظور تزریق وریدی خودداری نمایید. در صورت نیاز به تجویز همزمان، این داروها باید در دو نقطه جداگانه تزریق شوند.

از مخلوط کردن سفتریاکسون با ونکومایسین و فلوکونازول بعلت تداخلات فیزیکی خودداری نمایید.

سفتریاکسون با حلالهای حاوی کلسیم مانند محلول رینگر ناسازگاری دارد، لذا از مصرف آنها جهت رقیق سازی خودداری نمایید.

از مصرف محلولها یا فرآورده های حاوی کلسیم بصورت همزمان و حتی تا ۴۸ ساعت پس از آخرین دوز سفتریاکسون خودداری نمایید.

عوارض جانبی:

هر دارو به موازات اثر درمانی مطلوب ممکن است باعث بروز برخی از عوارض ناخواسته گردد. با توجه به اینکه

تمام این عوارض در یک فرد دیده نمی شود. در صورت بروز هر یک از عوارض زیر با پزشک خود مشورت نمایید:

عوارض خونی نظیر ائوزینوفیلی، ترومبوسیتوپنی، لوکوپنی، کم خونی همولیتیک و آگرانولوسیتوز، واکنشهای حساسیتی نظیر تب، خارش و بثورات جلدی، ترومبوفلبیت شامل درد، سفتی و ورم در محل تزریق، عوارض گوارشی نظیر کولیت پسودوممبران، اسهال، تهوع، استفراغ و ایجاد سنگ کاذب صفراوی.

مسمومیت:

در صورت مصرف بیش از حد مجاز با پزشک یا مرکز کنترل مسمومیت تماس بگیرید.

شرایط نگهداری:

فرآورده خشک را در دمای کمتر از ۲۵ درجه سانتی گراد، دور از نور و درون جعبه نگهداری نمایید.

از مصرف داروی تاریخ گذشته خودداری نمایید.

دارو را دور از دسترس کودکان نگهداری نمایید.

اشکال دارویی و بسته بندی:

پودر برای تزریق آفاکسون® ۵۰۰: حاوی ۵۰۰ میلی گرم سفتریاکسون (بصورت ملح سدیم) می باشد و در جعبه ۲۰ عددی به همراه برگه راهنما بسته بندی می گردد.

پودر برای تزریق آفاکسون® ۱: حاوی ۱۰۰۰ میلی گرم سفتریاکسون (بصورت ملح سدیم) می باشد و در جعبه ۲۰ عددی به همراه برگه راهنما بسته بندی می گردد.

 

سفالوسپورینها یکی از قدیمی ترین و پرتعدادترین آنتی بیوتیک ها هستند که بر بسیاری از عوامل بیماری زا موثرند و در اشکال دارویی گوناگون مانند کپسول،سوسپانسیون و ویال تزریقی و غیره تولید می شوند. این داروها مانند پنی سیلین ها از گروه بتالاکتام ها هستند. سفتریاکسون یک آنتی بیوتیک از نسل سوم سفالوسپورین ها می باشد.

مکانیسم اثر:

اثر ضد باکتری: سفتریاکسون عمدتاً باکتریوسید است. با این وجود، ممکن است باکتریوستاتیک نیز باشد. فعالیت آن به ارگانیسم، نفوذ بافتی، مقدار دارو و میزان تکثیر ارگانیسم بستگی دارد. این دارو با پیوند به پروتئین های پیوند یابنده به پنی سیلین و مهار ساخت دیواره سلولی اثر خود را اعمال می کند.

سفتریاکسون بر بعضی از ارگانیسم های گرم مثبت و بسیاری از باسیل های گرم منفی روده ای و نیز استرپتوکوکها موءثر است. اکثر سوش های لیستریا، سودوموناس و آسینتوباکتر به این دارو مقاوم هستند. به طور کلی ، فعالیت سفتریاکسون بسیار شبیه به سفوتاکسیم و سفتی زوکسیم است

جذب: به صورت عضلانی و وریدی تجویز می شود.

پخش: به طور گسترده در اکثر بافتها و مایعات بدن، مانند کیسه صفرا، کبد، کلیه، استخوان، خلط،

صفرا و مایع سینوویال انتشار می یابد. برخلاف بیشتر سفالوسپورین ها، سفتریاکسون در CSFبه خوبی نفوذ می کند و از جفت عبور می کند. پیوند پروتئنی آن به مقدار مصرف بستگی دارد و با افزایش غلظت سرمی کاهش می یابد. حدود ۸۴-۹۶درصد به پروتئین پیوند می یابد.

متابولیسم: به طور نسبی متابولیزه می شود.

دفع: عمدتاً از راه ادرار دفع می شود. مقداری از دارو توسط مکانیسم های صفراوی در صفرا دفع و مقادیر کمی هم در شیر ترشح می شود. نیمه عمر حذفی دارو ۵/۵-۱۱ساعت در بزرگسالان دارای کلیه سالم است. بیماری شدید کلیوی نیمه عمر دارو را فقط تا میزان متوسطی طولانی می کند.

سفتریاکسون در درمان عفونتهای ناشی از باکتریهای گرم مثبت و گرم منفی حساس به دارو از جمله عفونت استخوان و مفاصل، پنومونی و پنومونی باکتریایی، عفونتهای پوستی و بافتهای نرم، اوتیت مدیا و عفونتهای مجاری ادرار مصرف می شود. سفتریاکسون برای درمان تجربی مننژیت باکتریایی نیز مورد استفاده قرار می گیرد، زیرا موثرترین عامل ضد استرپتوکوک پنومونیه است. همچنین سفتریاکسون انتخاب بسیار خوبی در درمان سوزاک و سالمونلا است.

موارد منع مصرف:

حساسیت به سفالوسپورینها یا هریک از مواد همراه فرمولاسیون دارو، نوزادان با سطح بیلی روبین بالا و نوزادان نارس (سفتریاکسون موجب آزاد شدن بیلی روبین از آلبومین سرم می شود.)

عوارض جانبي:

هر دارو به موازات اثر درماني مطلوب ممکن است باعث بروز برخي از عوارض ناخواسته گردد. باید توجه داشت تمام این عوارض در یک فرد دیده نمي شود.

همانند پنی سیلین ها واکنشهای ازدیاد حساسیتی شایعترین عوارض جانبی سفالوسپورین ها می باشند از جمله: راش جلدی، خارش، ائوزینوفیلی، ترومبوسیتوپنی، تب، واکنشهای شبه بیماری سرم و واکنش آنافیلاکسی که ممکن است حتی بیشتر از پنی سیلین ها رخ دهد.

عوارض خوني نظیر ائوزینوفیلي، ترومبوسیتوپني، لوکوپني، کم خوني همولیتیک و آگرانولوسیتوز، واکنشهاي حساسیتي نظیر تب، خارش و بثورات جلدي، ترومبوفلبیت شامل درد، سفتي و ورم در محل تزریق، عوارض گوارشي نظیر کولیت پسودوممبران، اسهال، تهوع، استفراغ و ایجاد سنگ کاذب صفراوي از جمله دیگر عوارض جانبی سفتریاکسون می باشد.

آنتی بیوتیک های وسیع الطیف از جمله سفالوسپورین ها می توانند اثر داروهای ضد انعقاد کومارینی همانند وارفارین و دی کومارول را تشدید کنند. ترکیبات دافع اسید اوریک همانند پروبنسید و سولفین پرازون ممکن است ترشح سفالوسپورینها را کاهش داده و در صورت مصرف همزمان سطوح سرمی دارو باید بررسی شود.

از مخلوط کردن سفتریاکسون و آمینوگلیکوزیدها نظیر جنتامایسین به منظور تزریق وریدي باید جلوگیری گردد. در صورت نیاز به تجویز همزمان، این داروها باید در دو نقطه جداگانه تزریق شوند.

مخلوط کردن سفتریاکسون با ونکومایسین و فلوکونازول باعث بروز تداخلات فیزیکي می گردد.

سفتریاکسون با حلالهای حاوی کلسیم مانند محلول رینگر ناسازگاري دارد، لذا از مصرف آنها جهت رقیق سازی باید خودداری گردد.

از مصرف محلولها یا فرآورده هاي حاوي کلسیم بصورت همزمان و حتي تا ۴۸ساعت پس از آخرین دوز سفتریاکسون باید خودداري گردد.

چند توصیه برای کاستن احتمال بروز عوارض خطرناک ناشی از مصرف سفتریاکسون:

۱- از تجویز دارو در مواردی مانند سرماخوردگی و مواردی که از جمله موارد مصرف تایید شده این فرآورده نیست اکیداً خودداری شود. همچنین از جایگزین نمودن فرم تزریقی آنتی بیوتیکها در مواردی که اشکال خوراکی موثر و قابل تجویز هستند جداً پرهیز شود.

۲ – توصیه می شود قبل از تزریق سفتریاکسون سابقه حساسیت فرد به سفالوسپورینها و پنی سیلینها بررسی شود. مصرف دارو در افراد حساس به سایر سفالوسپورین ها ممنوع بوده و در افراد حساس به پنی سیلین نیز تنها در صورت ضرورت و عدم امکان استفاده از سایر داروها تزریق باید با احتیاط فراوان صورت پذیرد.

۳- با توجه به یافته های جدید سازمان غذا و دارو امریکا FDAو گزارش مرگ ناشی از مصرف همزمان سفتریاکسون با فرآورده های حاوی کلسیم، مصرف همزمان سفتریاکسون با محلولها یا فرآورده های حاوی کلسیم حتی بصورت تزریق از رگهای متفاوت ممنوع بوده و مصرف محلولها و فرآورده های حاوی کلسیم تا ۴۸ساعت پس از آخرین دوز سفتریاکسون نیز در تمام گروههای سنی ممنوع می باشد.

۴ – استفاده از رقیق کننده های حاوی کلسیم مانند محلول رینگر به منظور آماده سازی سفتریاکسون جهت تزریق ممنوع می باشد.

۵ – با توجه به تاثیر سرعت تزریق سفتریاکسون بر میزان وقوع و کنترل عوارض آن توصیه می شود از تزریق سریع وریدی جلوگیری بعمل آمده و تزریق سفتریاکسون در محلول مناسب حداقل ۱۵الی ۳۰ دقیقه به طول انجامد.

۶- تزریق دارو باید صرفاً توسط افراد مجرب و در مراکز مجهز به سیستم احیا انجام گیرد.

۷- با توجه به توانایی سفتریاکسون در جابجایی بیلی روبین از محل اتصال آن به آلبومین پلاسما و احتمال بروز انسفالوپاتی ناشی از افزایش سطح بیلی روبین، مصرف سفتریاکسون در نوزادان مبتلا به هایپربیلی روبینمیا (بویژه نوزادان نارس) ممنوع می باشد.

آنلاین هستیم!

ارتباط با ما

اگر شما نیاز به خدمات ما دارید و به دنبال مشاوره از گروه آفا شیمی هستید، می‌توانید با پر کردن فرم مشاوره، با کارشناسان ما در ارتباط باشید.