20 pieces
تزریقی
500mg, 1g
پودر برای تزریق ۵۰۰ میلیگرم و ۱ گرم
این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است؛ لذا از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیه آن به دیگران خودداری نمایید.
قبل از مصرف این دارو، در موارد زیر حتماً با پزشک مشورت نمایید:
سابقه حساسیت: به پنیسیلینها، سفالوسپورینها، پنیسیلامین و سایر مشتقات پنیسیلین.
بیماریهای زمینهای: اختلالات خونریزی، بیماریهای گوارشی (بهویژه کولیت)، نارسایی کبدی یا کلیوی.
بارداری و شیردهی: مصرف باید با نظر مستقیم پزشک متخصص باشد.
ممنوعیت ترکیبات کلسیم: از مخلوط کردن سفتریاکسون با محلولهای حاوی کلسیم (مانند محلول رینگر) جداً خودداری کنید. همچنین تا ۴۸ ساعت پس از آخرین دوز سفتریاکسون نباید فرآوردههای حاوی کلسیم مصرف شوند (خطر تشکیل رسوب در اندامها).
لیدوکائین: از انفوزیون (تزریق وریدی) محلولهایی که با لیدوکائین آماده شدهاند خودداری نمایید (لیدوکائین فقط برای تزریق عضلانی است).
نوزادان: در نوزادان مبتلا به زردی (هیپربیلیروبینمی) بهویژه نوزادان نارس، باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
تست قند خون: این دارو میتواند باعث اختلال در نتایج تستهای قند خون شود.
تکمیل دوره درمان: برای جلوگیری از بازگشت عفونت، دارو را در فواصل منظم مصرف کرده و دوره درمان را کامل کنید.
اسهال شدید: در صورت بروز اسهال شدید و آبکی، قبل از مصرف هرگونه داروی ضداسهال، پزشک را مطلع کنید.
| رده سنی / نوع عفونت | مقدار مصرف |
| بزرگسالان (عفونت عمومی) | ۱ تا ۲ گرم هر ۲۴ ساعت (یا ۵۰۰mg تا ۱g هر ۱۲ ساعت) |
| پیشگیری قبل از جراحی | ۱ گرم وریدی (۰.۵ تا ۲ ساعت قبل از عمل) |
| سوزاک ساده (گنوره) | ۲۵۰ میلیگرم (تزریق عضلانی تکدوز) |
| کودکان (مننژیت) | ۱۰۰mg/kg در روز اول، سپس دوزهای منقسم (حداکثر ۴ گرم در روز) |
| کودکان (عفونت پوستی) | ۵۰ تا ۷۵mg/kg روزانه |
حداکثر دوز بزرگسالان: ۴ گرم در روز.
نارسایی کبدی-کلیوی همزمان: حداکثر ۲ گرم در روز.
تزریق عضلانی: باید بهصورت عمیق در عضله بزرگ انجام شود.
انفوزیون وریدی: باید در مدت زمان ۳۰ دقیقه تزریق گردد.
ظاهر محلول: محلول آماده شده باید زرد روشن تا کهربایی باشد. در صورت تیره شدن، کدر بودن یا مشاهده ذرات خارجی، از مصرف آن خودداری کنید.
توصیه: محلول را بلافاصله پس از آمادهسازی مصرف نمایید.
آمینوگلیکوزیدها (مانند جنتامایسین): نباید در یک سرنگ یا ست سرم با هم مخلوط شوند (در دو نقطه جداگانه تزریق شود).
ونکومایسین و فلوکونازول: با سفتریاکسون تداخل فیزیکی دارند و نباید مخلوط شوند.
در صورت بروز عوارض زیر با پزشک مشورت نمایید:
واکنشهای حساسیتی: تب، خارش و بثورات جلدی.
عوارض خونی: کاهش گلبولهای سفید یا پلاکتها، کمخونی.
عوارض گوارشی: تهوع، استفراغ، اسهال شدید (کولیت) و احتمال ایجاد سنگ کاذب صفراوی.
عوارض محل تزریق: درد، تورم یا سفت شدن محل تزریق (ترومبوفلبیت).
پودر خشک در دمای کمتر از ۲۵ درجه سانتیگراد و دور از نور نگهداری شود.
دور از دسترس کودکان قرار گیرد.
آیا مایلید در مورد مکانیسم اثر این دارو بر روی باکتریها یا تداخل اختصاصی آن با کلسیم اطلاعات بیشتری در اختیارتان بگذارم؟
سفتریاکسون یک آنتیبیوتیک قدرتمند از نسل سوم سفالوسپورینها و از خانواده بتالاکتامها است. این دارو به دلیل طیف اثر گسترده و نفوذ عالی به بافتها، یکی از پرکاربردترین آنتیبیوتیکهای تزریقی محسوب میشود.
این دارو در درمان عفونتهای جدی زیر به کار میرود:
مننژیت باکتریایی: به دلیل توانایی بالا در عبور از سد خونی-مغزی (نفوذ عالی به CSF).
عفونتهای ادراری و تناسلی: انتخاب اول برای درمان سوزاک (گنوره).
عفونتهای تنفسی: پنومونی (سینه پهلو) باکتریایی.
سایر موارد: عفونتهای استخوان و مفاصل، بافت نرم، پوست، اوتیت مدیا (عفونت گوش میانی) و سالمونلا.
سفتریاکسون یک داروی باکتریوسید (کشنده باکتری) است.
این دارو به پروتئینهای پیوندیاینده به پنیسیلین (PBPs) متصل شده و ساخت دیواره سلولی باکتری را مهار میکند.
طیف اثر: بر بسیاری از باکتریهای گرم منفی رودهای و استرپتوکوکها موثر است، اما باکتریهایی مانند سودوموناس و لیستریا عموماً به آن مقاوم هستند.
| شاخص | ویژگیهای علمی |
| راه تجویز | فقط به صورت تزریقی (عضلانی یا وریدی). |
| پخش بافتی | بسیار گسترده (کبد، کلیه، استخوان، صفرا). برخلاف سایر سفالوسپورینها، نفوذ عالی به مایع مغزی-نخاعی (CSF) دارد. |
| اتصال به پروتئین | بسیار بالا (۸۴–۹۶٪)؛ این اتصال با افزایش غلظت دارو کاهش مییابد. |
| دفع | عمدتاً از طریق ادرار و مقداری از طریق صفرا. |
| نیمهعمر حذف | حدود ۵.۵ تا ۱۱ ساعت در بزرگسالان (طولانیتر از بسیاری از همخانوادههای خود). |
نوزادان نارس و مبتلا به زردی: مصرف سفتریاکسون در این نوزادان ممنوع است. این دارو بیلیروبین را از آلبومین جدا کرده و خطر بروز کرنیکتروس (آسیب مغزی ناشی از زردی) را افزایش میدهد.
حساسیت متقاطع: افرادی که به پنیسیلین حساسیت شدید دارند، ممکن است به سفتریاکسون نیز واکنش نشان دهند.
واکنشهای حساسیتی: شایعترین عارضه شامل راش جلدی، خارش، تب و در موارد شدید آنافیلاکسی.
عوارض گوارشی: تهوع، اسهال و کولیت پسودوممبران (عفونت روده ناشی از نابودی فلور طبیعی).
سنگ کاذب صفراوی: به دلیل ترشح دارو در صفرا، ممکن است رسوباتی ایجاد شود که در سونوگرافی شبیه سنگ کیسه صفرا به نظر برسد.
عوارض خونی: کاهش گلبولهای سفید (لوکوپنی) یا پلاکتها (ترومبوسیتوپنی).
نکتهPeer-to-Peer: > یکی از ویژگیهای منحصربهفرد سفتریاکسون این است که نارسایی کلیوی تنها به میزان مختصری نیمهعمر آن را تغییر میدهد، زیرا دارو راه دفع جایگزین (صفراوی) نیز دارد. با این حال، در صورت نارسایی همزمان کبد و کلیه، دوز دارو نباید از ۲ گرم در روز فراتر رود.
سفتریاکسون به دلیل قدرت بالا و نیمهعمر طولانی، تداخلات بسیار مهمی دارد که نادیده گرفتن آنها میتواند خطرات جبرانناپذیری به همراه داشته باشد.
وارفارین و داروهای ضد انعقاد: سفتریاکسون اثر داروهای رقیقکننده خون (مانند وارفارین) را تشدید کرده و خطر خونریزی را بالا میبرد.
پروبنسید: دفع کلیوی سفتریاکسون را کاهش داده و باعث افزایش سطح سرمی آن میشود.
آمینوگلیکوزیدها (مانند جنتامایسین): به دلیل تداخل فیزیکی، نباید در یک سرنگ یا ست سرم مخلوط شوند و باید در نقاط جداگانه تزریق گردند.
ونکومایسین و فلوکونازول: با سفتریاکسون ناسازگاری فیزیکی دارند و نباید همزمان در یک محلول مخلوط شوند.
بر اساس گزارشهای FDA، ترکیب سفتریاکسون با کلسیم میتواند منجر به تشکیل رسوب در ریه و کلیهها و حتی مرگ شود.
ممنوعیت مطلق: استفاده از محلولهای حاوی کلسیم (مثل رینگر) برای رقیقسازی سفتریاکسون ممنوع است.
فاصله زمانی: مصرف هرگونه فرآورده حاوی کلسیم (تزریقی) تا ۴۸ ساعت پس از آخرین دوز سفتریاکسون در تمامی گروههای سنی ممنوع است.
برای کاهش خطرات ناشی از تزریق این دارو، رعایت موارد زیر الزامی است:
عدم مصرف در موارد غیرضروری: از این دارو برای سرماخوردگی یا مواردی که فرم خوراکی آنتیبیوتیکها موثر است، استفاده نکنید.
بررسی حساسیت: قبل از تزریق، حتماً سابقه حساسیت به پنیسیلینها و سفالوسپورینها چک شود.
تزریق در مراکز مجهز: تزریق سفتریاکسون باید صرفاً در مراکز درمانی مجهز به سیستم احیا (CPR) و توسط افراد مجرب انجام شود.
سرعت تزریق: از تزریق سریع وریدی خودداری کنید. انفوزیون باید حداقل ۱۵ تا ۳۰ دقیقه طول بکشد.
ممنوعیت در نوزادان: به دلیل خطر انسفالوپاتی (آسیب مغزی ناشی از بالا رفتن بیلیروبین)، مصرف آن در نوزادان مبتلا به زردی (بهویژه نارس) ممنوع است.
| مورد | وضعیت | دلیل |
| محلول رینگر | ممنوع | حاوی کلسیم و خطر رسوب مرگبار |
| نوزاد نارس دارای زردی | ممنوع | خطر آسیب مغزی (انسفالوپاتی) |
| تزریق سریع وریدی | ممنوع | افزایش احتمال عوارض حاد و شوک |
| سرماخوردگی ویروسی | ممنوع | عدم اثربخشی و ایجاد مقاومت دارویی |
اگر شما نیاز به خدمات ما دارید و به دنبال مشاوره از گروه آفا شیمی هستید، میتوانید با پر کردن فرم مشاوره، با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
