1 شیشه
خوراکی
125, 250 mg
راهنمای علمی دارو جهت بیمار
این دارو جهت درمان بیماری فعلی شما تجویز گردیده است؛ لذا از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیه آن به دیگران خودداری کنید.
قبل از مصرف این دارو در موارد زیر با پزشک مشورت کنید:
در صورت داشتن سابقه حساسیت به داروهای خانواده پنیسیلین و سفالوسپورین، یا داروهای دیگر، غذاها، مواد محافظ و رنگها.
در صورت مصرف همزمان داروهای مسکن، تیروئید، داروهای ضد انعقاد، قرصهای ضدبارداری و هرگونه آنتیبیوتیک دیگر (مثل کلرامفنیکل، اریترومایسین، سولفونامیدها، تتراسایکلین و غیره).
در صورت ابتلا به انواع آسم و آلرژی، بیماریهای احتقانی قلب، بیماریهای کلیوی، منونوکلئوزیس، فنیلکتونوری و دردهای شکمی و رودهای.
بارداری: مصرف این دارو در دوران بارداری مشکلی ایجاد نمیکند ولی باید مصرف آن با نظر پزشک متخصص باشد.
شیردهی: مصرف دارو در دوران شیردهی باید با نظر پزشک متخصص باشد.
فنیلکتونوری: سوسپانسیون آموکسیسیلین حاوی فنیلآلانین میباشد که مصرف آن در بیماران مبتلا به فنیلکتونوری ممنوع است.
برای برطرف شدن کامل عفونت، رعایت طول دوره درمان حتی با وجود مشاهده بهبودی الزامی است.
در صورت اسهال شدید با پزشک معالج تماس بگیرید و از مصرف داروهای ضداسهال بدون مشورت پزشک جداً خودداری کنید.
این دارو ممکن است باعث بروز اختلال در تستهای اندازهگیری قند ادرار شود.
دارو را با معده پر یا خالی همراه با یک لیوان آب یا آبمیوه مصرف کنید.
مقدار مصرف را پزشک تعیین میکند، اما مقادیر معمول به شرح زیر است:
بزرگسالان و کودکان بالاتر از ۴۰ کیلوگرم: ۲۵۰ تا ۵۰۰ میلیگرم هر ۸ ساعت یا ۵۰۰ تا ۸۷۵ میلیگرم هر ۱۲ ساعت (بسته به شدت عفونت).
زخمهای گوارشی (H. pylori): ۱۰۰۰ میلیگرم دو یا سه بار در روز.
بزرگسالان و کودکان بالای ۴۰ کیلوگرم: دوز مصرفی همانند کپسول است.
نوزادان بالای ۳ ماه و کودکان زیر ۴۰ کیلوگرم: ۶/۷ تا ۱۳/۳ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن هر ۸ ساعت یا ۱۲/۵ تا ۲۲/۵ میلیگرم هر ۱۲ ساعت.
نوزادان کمتر از ۳ ماه: حداکثر ۱۵ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن هر ۱۲ ساعت.
۱. قبل از تهیه، شیشه را تکان دهید تا پودر از هم باز شود.
۲. آب جوشیده سرد شده را در دو مرحله تا خط نشانه به پودر افزوده و بهخوبی تکان دهید.
۳. قبل از هر بار مصرف شیشه را بهخوبی تکان دهید.
۴. پس از مصرف، درِ شیشه را محکم بسته و پیمانه را بشویید.
در صورت فراموش کردن یک نوبت، به محض یادآوری آن را مصرف کنید. اگر به نوبت بعدی نزدیک است، دوز بعد را مطابق برنامه مصرف کرده و مقدار آن را دو برابر نکنید.
عوارض نیازمند قطع سریع دارو و تماس فوری با پزشک: تنفس نامنظم و سریع، تب، درد مفاصل، گیجی، سنکوپ ناگهانی، ورم صورت، پوسته پوسته شدن پوست، بثورات جلدی، کهیر و خارش.
عوارض نیازمند توجه پزشکی: کرامپهای شکمی شدید، تشنج، کاهش مقدار ادرار، اسهال آبکی و شدید (شاید همراه با خون)، زردی چشم یا پوست.
عوارض گذرا (در صورت تداوم نیاز به پزشک دارند): اسهال متوسط، سردرد، دردهای دهانی، خارش واژن، بروز دانههای سفید در دهان یا روی زبان.
در صورت مصرف اتفاقی بیش از حد تجویز شده، بیمار را فوراً به مراکز درمانی منتقل کنید.
پودر خشک را در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتیگراد و دور از رطوبت نگهداری کنید.
سوسپانسیون آماده شده: تا ۷ روز در دمای اتاق یا ۱۴ روز در یخچال قابل نگهداری است؛ پس از این مدت باقیمانده را دور بریزید.
کپسولها را در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتیگراد نگهداری نمایید.
آموکسیسیلین یکی از پرکاربردترین آنتیبیوتیکها در دنیا از خانواده پنیسیلینها است. دسترسی آسان و طیف وسیع فعالیت ضدباکتری، این دارو را به انتخابی محبوب برای درمان بسیاری از عفونتهای رایج تبدیل کرده است.
عفونتهای تنفسی: فارنژیت (گلودرد چرکی)، سینوزیت و برونشیت.
عفونتهای ادراری و تناسلی.
عفونتهای پوست و بافت نرم.
عفونتهای دندان.
پیشگیری: در مواردی مانند تب روماتیسمی.
آموکسیسیلین با مهار ساخت دیواره سلولی باکتریها عمل میکند. این دارو به پروتئینهای اتصالیافته به پنیسیلین (PBPs) متصل شده و مانع از تشکیل پیوندهای عرضی در دیواره سلولی میشود؛ در نتیجه باکتری قادر به حفظ ساختار خود نبوده، دچار تورم و در نهایت متلاشی (لیز) میشود.
| شاخص | توضیحات |
| جذب (Absorption) | بسیار خوب (۷۴-۹۲٪ دوز خوراکی). غذا تأثیری بر میزان جذب ندارد. |
| Tmax | زمان رسیدن به حداکثر غلظت پلاسمایی: ۱ تا ۲ ساعت. |
| توزیع (Distribution) | گسترده در بافتها و مایعات بدن. نفوذ به CSF تنها در صورت التهاب مننژ میسر است. |
| اتصال به پروتئین | پایین (حدود ۱۷-۲۰٪). |
| متابولیسم | در کبد بسیار کم است (عمده دارو بدون تغییر باقی میماند). |
| دفع (Elimination) | عمدتاً از طریق ادرار (۶۰-۷۰٪ دارو به صورت دستنخورده). |
در افراد سالم: حدود $1$ تا $1.5$ ساعت.
در نارسایی کلیوی: به دلیل دفع عمدتاً کلیوی، نیمهعمر دارو در این بیماران بهطور قابلتوجهی افزایش مییابد و نیاز به تنظیم دوز توسط پزشک دارد.
نکته بسیار مهم: جهت حفظ اثربخشی و جلوگیری از ایجاد مقاومت میکروبی، رعایت دقیق دستور پزشک و تکمیل دوره درمان (حتی در صورت قطع علائم بیماری) حیاتی است.
آیا مایلید در مورد تداخل این دارو با سایر داروها (مثل قرصهای ضدبارداری یا داروهای ضد انعقاد) اطلاعات بیشتری در اختیارتان بگذارم؟
مصرف همزمان آموکسیسیلین با برخی داروها میتواند بر میزان اثربخشی یا افزایش عوارض جانبی آنها تأثیر بگذارد. در ادامه به مهمترین این تداخلات اشاره شده است:
داروهای ضد اسید (Antacids):
تداخل: داروهای حاوی منیزیم یا آلومینیوم که برای کاهش اسید معده به کار میروند، میتوانند در جذب آموکسیسیلین اختلال ایجاد کنند.
نتیجه: کاهش سطح دارو در بدن و در نتیجه کاهش اثر درمانی آن.
پیشنهاد: آموکسیسیلین را با فاصله حداقل ۲ ساعت نسبت به مصرف آنتیاسیدها مصرف کنید.
وارفارین و داروهای رقیقکننده خون:
تداخل: آنتیبیوتیکهایی مثل آموکسیسیلین با تغییر در فلور باکتریایی روده (که ویتامین K تولید میکنند)، اثر وارفارین را تقویت میکنند.
نتیجه: افزایش خطر خونریزی.
پیشنهاد: در صورت مصرف همزمان، آزمایشهای انعقادی (مانند PT/INR) باید با دقت بیشتری توسط پزشک چک شود.
پروبنسید (Probenecid):
تداخل: این دارو که برای درمان نقرس استفاده میشود، ترشح لولهای آموکسیسیلین در کلیهها را مهار میکند.
نتیجه: غلظت آموکسیسیلین در خون افزایش یافته و مدت بیشتری در بدن باقی میماند.
پیشنهاد: گاهی پزشکان از این تداخل به نفع درمان (برای بالا نگه داشتن سطح آنتیبیوتیک) استفاده میکنند، اما در حالت عادی نیاز به پایش پزشک دارد.
متوترکسات (Methotrexate):
تداخل: آموکسیسیلین میتواند دفع کلیوی متوترکسات را کاهش دهد.
نتیجه: افزایش سطح متوترکسات در خون و بالا رفتن ریسک مسمومیت و عوارض جانبی شدید آن.
پیشنهاد: مصرف همزمان این دو دارو نیاز به نظارت مستقیم و دقیق پزشک دارد.
اگر شما نیاز به خدمات ما دارید و به دنبال مشاوره از گروه آفا شیمی هستید، میتوانید با پر کردن فرم مشاوره، با کارشناسان ما در ارتباط باشید.