100 عدد
خوراکی
10mg, 25mg
قرص روکشدار ۱۰ و ۲۵ میلیگرم
این دارو یک آنتیهیستامین نسل اول با خواص آرامبخشی و ضداضطراب است. مصرف آن باید دقیقاً طبق تجویز پزشک باشد.
نحوه مصرف: برای کاهش تحریکات گوارشی، میتوانید دارو را همراه با غذا، شیر یا یک لیوان آب میل کنید.
هشیاری: هیدروکسیزین باعث خوابآلودگی شدید و کاهش تمرکز میشود. در زمان مصرف از رانندگی و کار با ماشینآلات سنگین خودداری کنید.
تداخل با الکل: از مصرف همزمان این دارو با نوشیدنیهای الکلی و سایر داروهای تضعیفکننده اعصاب جداً بپرهیزید.
خشکی دهان: این عارضه شایع است؛ استفاده از آدامس یا آبنبات بدون قند توصیه میشود. اگر خشکی دهان بیش از ۲ هفته ادامه داشت، به دندانپزشک مراجعه کنید (خطر پوسیدگی دندان).
تست حساسیت: قبل از انجام تستهای آلرژی (تست پوستی)، پزشک را از مصرف این دارو مطلع کنید، زیرا نتایج تست را مختل میکند.
در صورت داشتن شرایط زیر، پیش از مصرف با پزشک مشورت کنید:
بیماریها: بزرگی پروستات، مشکلات ادراری، گلوکوم (آبسیاه)، انسداد روده یا بیماریهای کبدی.
تداخلات دارویی مهم: مهارکنندههای $MAOI$ (مانند سلژیلین)، اریترومایسین و سایر داروهای خوابآور.
پوشاندن علائم: این دارو میتواند علائم آپاندیسیت (درد شکم) یا مسمومیت با آسپیرین (وزوز گوش) را پنهان کند.
کودکان: حساسیت بالایی به این دارو دارند. خطر بروز تشنج در نوزادان و هیجان غیرعادی یا کابوس در کودکان بیشتر است.
سالمندان: احتمال بروز گیجی، اختلال در دفع ادرار و خشکی شدید دهان در این افراد بیشتر بوده و دوز دارو باید با احتیاط تعیین شود.
بارداری و شیردهی: مصرف در ماه های اول بارداری خطر نقص جنین را به همراه دارد. همچنین به دلیل ترشح در شیر و کاهش مقدار شیر مادر، مصرف آن در دوران شیردهی توصیه نمیشود.
ضد تهوع و استفراغ:
بزرگسالان: ۲۵ تا ۱۰۰ میلیگرم (۳ یا ۴ بار در روز).
آرامبخش و ضد اضطراب:
بزرگسالان: ۵۰ تا ۱۰۰ میلیگرم.
کودکان: ۰/۶ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن.
شایع: سردرد، خوابآلودگی، خشکی دهان و گلو، افزایش اشتها و وزن.
نادر و جدی (مراجعه فوری به پزشک): ضربان قلب سریع یا نامنظم، تشنج، تنگی نفس، تورم صورت و لبها، راش پوستی شدید، و لرزش بدن.
علائم مسمومیت (Overdose): خوابآلودگی بسیار شدید، توهم، تشنج و اختلال در تنفس.
در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتیگراد، دور از نور و رطوبت نگهداری شود.
دور از دسترس کودکان قرار گیرد.
هیدروکسیزین (Hydroxyzine) یک آنتیهیستامین نسل اول با ساختار منحصربهفرد است که به دلیل عبور از سد خونی-مغزی، علاوه بر مهار گیرندههای $H_1$، اثرات مرکزی قابلتوجهی از جمله خواص ضد اضطراب، آرامبخشی و ضد تهوع دارد.
مدیریت آلرژی: درمان موثر خارش (Pruritus)، کهیر مزمن و واکنشهای پوستی ناشی از هیستامین.
درمان اضطراب: کاهش تنش و استرس در اختلالات اضطرابی یا قبل از پروسههای جراحی.
پیشبیهوشی (Premedication): استفاده به عنوان مکمل برای ایجاد آرامش و کاهش نیاز به داروهای بیهوشی.
اختلالات خواب: کمک به القای خواب بهویژه زمانی که بیخوابی با خارش یا اضطراب همراه باشد.
هیدروکسیزین به سرعت جذب میشود و اثرات آن به شرح زیر ظاهر میگردد:
| شاخص | زمان |
| شروع اثر | ۱۵ تا ۳۰ دقیقه پس از مصرف |
| اوج غلظت پلاسمایی (Peak) | ۱ تا ۲ ساعت |
| طول اثر خوابآوری | ۴ تا ۶ ساعت |
| تسکین خارش | ۱ تا ۱۲ ساعت |
| اثر بر کهیر و قرمزی | تا ۳۶ ساعت (بسته به پاسخ فردی) |
نکته جالب در مورد هیدروکسیزین این است که در کبد به متابولیتهای فعالی تبدیل میشود که مهمترین آنها ستیریزین (آنتیهیستامین نسل دوم) است. نیمهعمر این دارو به شدت تحت تأثیر سن و عملکرد کبد قرار دارد:
کودکان (۱ تا ۱۴ سال): ۴ تا ۱۱ ساعت (با رشد کودک افزایش مییابد).
بزرگسالان: حدود ۲۰ ساعت.
سالمندان: حدود ۲۹ ساعت (به دلیل کاهش سرعت کلیرانس).
بیماران کبدی: تا ۳۷ ساعت (نیاز مبرم به تنظیم دوز).
دفع اصلی دارو از طریق ادرار صورت میگیرد؛ لذا در بیماران با نارسایی کلیوی، تجمع دارو میتواند منجر به افزایش عوارض جانبی نظیر گیجی مفرط و خشکی دهان شود.
تداخلات دارویی هیدروکسیزین به دلیل اثرات آنتیکولینرژیک (خشککنندگی) و تضعیفکننده سیستم عصبی مرکزی (CNS) بسیار گسترده است. در ادامه، این تداخلات را در دستهبندیهای کاربردی برای مدیریت بهتر دارویی مشاهده میکنید:
مصرف همزمان هیدروکسیزین با این داروها خطر بروز عوارض شدید مانند انسداد روده، احتباس ادراری حاد، یا افت شدید سطح هوشیاری را به همراه دارد:
داروهای تنفسی و ادراری: آکلیدینیوم، تیوتروپیوم، ایپراتروپیوم، تولیترودین و روفناسین.
داروهای گوارشی: سیمتروپیوم، الوکسادولین و لووسولپیرید.
سایر موارد: ارفنادرین (شلکننده عضلانی)، پارالدهید و پتاسیم کلراید/سیترات (خطر آسیب به لوله گوارش).
هیدروکسیزین میتواند باعث افزایش فاصله $QT$ در نوار قلب شود. مصرف آن با داروهای زیر خطر آریتمیهای قلبی خطرناک را به شدت افزایش میدهد:
داروهای ضد جنون (مانند هالوپریدول)، برخی آنتیبیوتیکها و داروهای ضد آریتمی.
هیدروکسیزین اثر داروهای زیر را به شدت تقویت کرده و خطر تنفس سطحی و خوابآلودگی مفرط ایجاد میکند:
الکل (اتانول): به هیچ عنوان نباید همزمان مصرف شود.
داروهای خوابآور و ضد اضطراب: زولپیدم، بنزودیازپینها (مانند فلونیترازپام) و باربیتوراتها.
مسکنهای مخدر (اپیوئیدها): مانند بوپرنورفین، مپریدین و اوکسیکدون.
داروهای گیاهی: مانند کاوا کاوا و کانابیس (شاهدانه).
کاهش اثر داروهای پروکینتیک: هیدروکسیزین اثر داروهایی که حرکت دستگاه گوارش را زیاد میکنند (مانند متوکلوپرامید و ایتوپرید) را خنثی میکند.
مهارکنندههای استیلکولین استراز: داروهای مورد استفاده در آلزایمر یا میاستنی گراویس با هیدروکسیزین تداخل اثر دارند.
توکسین بوتولینیوم (بوتاکس): هیدروکسیزین ممکن است اثرات سمی بوتاکس را تقویت کند.
داروهای فشار خون: افزایش اثر دیورتیکهای تیازیدی.
پتاسیم: به دلیل کاهش حرکت روده توسط هیدروکسیزین، قرصهای پتاسیم مدت بیشتری در گوارش مانده و خطر ایجاد زخم را افزایش میدهند.
پیشنهاد: با توجه به این لیست طولانی، اگر قصد دارید جراحی انجام دهید یا داروی جدیدی برای خواب یا معده شروع کنید، حتماً مصرف هیدروکسیزین را به پزشک اطلاع دهید.
آیا تمایل دارید تداخل این دارو را با یک داروی خاص که هماکنون مصرف میکنید، بهطور دقیقتر بررسی کنم؟
اگر شما نیاز به خدمات ما دارید و به دنبال مشاوره از گروه آفا شیمی هستید، میتوانید با پر کردن فرم مشاوره، با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
