1 شیشه
خوراکی
2.5mg
شربت ۵/۲ میلیگرم در ۵ میلیلیتر
این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است، لذا از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیه مصرف آن به دیگران خودداری نمایید.
قبل از مصرف این دارو در موارد زیر با پزشک خود مشورت نمایید:
دسلوراتادین در دوران بارداری و شیردهی نباید مصرف شود مگر با نظر پزشک متخصص.
مقدار مصرف دارو را پزشک معالج برای هر بیمار تعیین مینماید، اما مقدار معمول مصرف دارو به شرح ذیل میباشد:
بزرگسالان (بالای ۱۲ سال):
۵ میلیگرم، یک بار در روز
کودکان:
توجه: ایمنی و اثربخشی این دارو در نوزادان زیر ۶ ماه ثابت نشده است.
هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی ممکن است دارای برخی عوارض جانبی ناخواسته نیز باشد. در صورت بروز هر یک از عوارض زیر، پزشک خود را مطلع سازید.
عوارض جانبی مهم که در صورت بروز نیاز به اطلاع پزشک دارند:
واکنشهای شدید آلرژیک نظیر تورم صورت، زبان، لبها، سختی در تنفس، خارش و بروز راشهای پوستی.
عوارض جانبی با شیوع کمتر:
خستگی، خشکی دهان، سردرد، افزایش حساسیت به نور آفتاب، افزایش ضربان قلب، افزایش وزن، افزایش اشتها.
عوارض جانبی نادر:
تشنج، توهم، درد عضلانی، گیجی، اسهال، تهوع و استفراغ، آریتمی، مشکلات گوارشی و بیخوابی.
این دارو به صورت قرصهای روکشدار حاوی ۵ میلیگرم دسلوراتادین در جعبههای ۳۰ عددی و شربت ۵/۲ میلیگرم در ۵ میلیلیتر دسلوراتادین در بطریهای ۱۲۰ میلیلیتری توسط شرکت داروسازی آفا شیمی تولید و عرضه میشود.
آفارینکس نسل دوم آنتیهیستامینهای غیرخوابآور خوراکی بوده که اولین بار در سال ۲۰۰۱ برای درمان رینیت آلرژیک معرفی شد. این دارو آنتاگونیست سهحلقهای هیستامین است که بهصورت انتخابی رسپتورهای هیستامین محیطی H1 را بلاک کرده و اثرات ضدالتهابی نیز دارد. بعدها این دارو علاوه بر رینیت آلرژیک در درمان کهیر نیز مورد استفاده قرار گرفت. دسلوراتادین به دلیل عوارض کم و تداخلات دارویی محدود، بهخوبی توسط بیماران تحمل میشود.
نسل دوم آنتیهیستامین شامل لوراتادین، سیتریزین، بیلاستین، اباستین و روپاتادین است و داروهای جدید این دسته نیز شامل دسلوراتادین (متابولیت لوراتادین)، فکسوفنادین (متابولیت ترفنادین)، لووسیتریزین (انانتیومر سیتریزین) میباشد. از مزایای نسل دوم میتوان به اثربخشی بالا، عوارض کمتر و ایمنی بیشتر اشاره کرد.
همچنین به دلیل لیپوفوبیک بودن کمتر، نفوذ کمتری به CNS داشته که این امر موجب کاهش عوارض CNS نظیر خوابآلودگی میشود؛ همچنین تداخلات آدرنرژیکی، موسکارینی و دوپامینرژیکی کمتری نیز دارند. به دلیل نیمهعمر طولانیتر این نسل، مصرف دارو روزی یک تا دو عدد شده که پذیرش بیماران را افزایش میدهد.
آنتاگونیستهای اختصاصی H1 اثربخشی بیشتری در کاهش آبریزش بینی آلرژیک و کهیر دارند؛ از طرفی با توجه به بازه درمانی وسیع، در برخی موارد بدون نگرانی از سمیت میتوان دوز دارو را افزایش داد، در حالی که افزایش دوز در داروهای نسل اول سبب بروز عوارضی نظیر عدم هوشیاری، کما و مشکلات تنفسی میشود. با توجه به استفاده آسان و قیمت مناسب، آنتیهیستامینهای نسل دوم داروهای انتخابی در درمان رینیت آلرژیک و کهیر بوده و بهعنوان خط اول درمان در کودکان و بزرگسالان به کار میروند.
دسلوراتادین تمایل بیشتری به رسپتور H1 نسبت به H2 دارد. در حقیقت دسلوراتادین در بین سایر آنتیهیستامینها بیشترین تمایل به رسپتور H1 را دارد؛ بهعنوان مثال دسلوراتادین ۱۵ تا ۲۰ برابر بیشتر از لوراتادین و ترفنادین و ۲۰۰ برابر بیشتر از فکسوفنادین به این رسپتور تمایل دارد.
از طرفی تمایل کمی به رسپتورهای موسکارینی محیطی دارد، به همین دلیل عوارض آنتیموسکارینی نظیر خشکی دهان، خشکی چشم، احتباس ادرار و تاری دید در مصرف با دوز درمانی دسلوراتادین کمتر دیده میشود. همچنین این دارو عوارض CNS کمتری نظیر خوابآلودگی در دوزهای درمانی (۵ میلیگرم روزانه) دارد.
دسلوراتادین پس از مصرف خوراکی بهخوبی جذب میشود، بهنحوی که شروع اثر شکل دارویی شربت و قرص یکسان و حدود یک ساعت پس از مصرف دارو است. متابولیسم دسلوراتادین تحت تأثیر آب گریپفروت نیست، در حالی که آب گریپفروت سرعت و میزان جذب فکسوفنادین را کاهش میدهد.
نیمهعمر دارو ۲۷ ساعت میباشد، به همین جهت مصرف دسلوراتادین بهصورت روزی یک عدد است. دسلوراتادین به ۳-هیدروکسی دسلوراتادین متابولیزه میشود.
آفارینکس به دلیل اثرات کم روی سیستم سیتوکروم، کمترین تداخل دارویی را بین سایر آنتی هیستامین ها دارد.
عوارض دارویی
نسل دوم آنتی هیستامین های نظیر دس لوراتادین به دلیل عملکرد انتخابی روی رسپتور H1و تمایل کمتر به رسپتورهای موسکارینی، عوارض CNSو عوارض قلبی عروقی کمتری دارند.
اگر شما نیاز به خدمات ما دارید و به دنبال مشاوره از گروه آفا شیمی هستید، میتوانید با پر کردن فرم مشاوره، با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
