همانطور که می دانید عوامل شغلی آسیب رسان در محل کار شامل تمامی مواردی می شود که باعث بیماریهای جسمی وروانی برای افراد شاغل می شود.
بنابراین علاوه بر عوامل شیمیایی و فیزیکی و روانی محیط کار عوامل بیولوژیک محل کار نیزجزء آسیبهای شغلی دسته بندی می شوند.
بخصوص تا قبل از پاندمی کوید ۱۹ این گونه عوامل اسیب رسان کمتر جزء بیماریهای شغلی دسته بندی می شدند مگر در مورد کارکنان مراکز بهداشتی درمانی .
کرونا ویروسها یک خانواده بزرگ از ویروسها هستند که طیف وسیعی از بیماریها ،از سرماخوردگی گرفته تا سارس و مرس را شامل می شود.
بر اساس تحقیقات انتقال این ویروس از فرد به فرد از طریق قطرات تنفسی آلوده به ویروس صورت می گیرد.
-قطرات آلوده تنفسی از فرد بیمار به دنبال عطسه وسرفه و تماس نزدیک با فرد آلوده انتقال می یابد.
-و یا به دنبال تماس دست با سطوح آلوده به قطرات تنفسی حاوی ویروس و سپس تماس دست آلوده با بینی ، دهان وچشم به افراد دیگر انتقال می یابد.
بنابر اطلاعات بالا و با توجه به شیوع بالا و سرایت بسیار سریع این بیماری از فردی به فرد دیگر سازمانهای بهداشتی سراسر دنیا ؛دستورالعملهای متعددی را برای محیط های کاری تدوین کرده اند؛ که خلاصه ای از موارد در خور در ذیل بیان شده است:
۱-اجتناب از تماس و جلوگیری از حضور افرادی که دارای علائم سرماخوردگی در محیط کار
۲-آموزش و رعایت آداب بهداشتی مربوط به عطسه و سرفه
۳-شستشوی مکرر دستها با آب و صابون در طول روز
۴-شستشوی دستها پس از استفاده از سرویسهای بهداشتی
۵-شستشوی دستها قبل از خوردن غذا
۶- بازگشت بیماران پس از بهبود باید بر اساس دستورالعملهای خاص بهداشتی مصوب وزارت بهداشت و به دنبال بررسی های لازم از نظر سپری شدن دوره کمون و به پایان رسیدن زمان بیماریزایی (که از ۷ تا ۲۰ روز دردستورالعملهای مختلف متفاوت است) صورت پذیرد.
۷-همکارانی که به مناطق با شیوع بالای بیماری سفر می کنند، باید پس از بازگشت اقدام به خود قرنطینه سازی کنند.به این معنا که باید از هرکاری که باعث سرایت بیماری به دیگران شود اجتناب کنند.نظیر؛
گردهمایی های اجتماعی، رستوران و…
در ضمن چنانچه فرد مذکوردر مراکز درمانی یا آسایشگاههای سالمندان یا مهدکودک ها شاغل است باید تا دو هفته از حضور در محل کار اجتناب ورزد. به طور کلی برای جلوگیری از شیوع بیماریهای عفونی در محل کار یکی از موثر ترین روشها واکسیناسیون پرسنل است.
-وسایل حفاظت فردی بخصوص ماسک،گان،دستکش و شیلد می باشند که به فراخور نوع فعالیت و محل کار برای افراد تعریف می شوند.بنابراین برای محیط های کاری کم خطر تر استفاده از ماسکهای جراحی معمولی ورعایت فاصله اجتماعی مناسب (۱٫۵ تا ۲ متر) کفایت می کند.
و استفاده از ماسک در محیطهای بسته،مانند سرویسهای ایاب و ذهاب، رختکن ها، اتاقهای عمومی و سالنهای تولید ضروری می باشد.
-تمیز نگه داشتن سطوح و ضدعفونی مکرر آنها ریسک تماس با سطوح آلوده و انتقال بیماری را کاهش می دهد.
-برقراری تهویه مناسب در محیطهای بسته جهت قطع زنجیره انتقال ،بسیار ضروری است .
در محلهایی که فاقد سیستم تهویه کارآمد هستند با بازکردن پنجره ها به تهویه هوا کمک کنید.
در پایان یادآوری این نکته ضروری است که مهمترین کار برای پیشگیری از شیوع بیماری ، قطع زنجیره انتقال است و با توجه به آنکه خیلی از موارد سرایت بیماری، از طریق ناقلین بدون علامت به افراد سالم صورت می گیرد؛ باید به صورت پیش فرض هر فردی را ناقل و هرسطحی را آلوده دانست و از شستشو و ضد عفونی مکرر دستها ،استفاده از ماسک و رعایت فاصله اجتماعی ایمن فرو گذار نکرد.
