20 عدد
خوراکی
200mg , 400mg
این دارو جهت درمان بیماری فعلی شما تجویز گردیده است، لذا ازمصرف آن درموارد مشابه یا توصیه آن به دیگران خودداری کنید
درصورت داشتن حساسیت به داروهای خانواده پنی سیلین ها ،سفالوسپورین ها یا داروهای دیگر،غذاها،مواد محافظ و رنگ ها.
درصورت مصرف همزمان الکل و فرآورده های حاوی الکل،آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزید،داروهای ضد انعقاد،دی پیریدامول
هپارین، پنتوکسی فیلین، والپروئیک اسید و پروبنسید.
درصورت ابتلاء به بیماری های کبدی،کلیوی،گوارشی، مشکلات خونی و فنیل کتونوری
مصرف دارو دردوران بارداری و شیردهی باید با نظر پزشک متخصص باشد.
دارو را درفواصل زمانی منظم میل کرده و دوره درمان را کامل کنید.
درصورت عدم بهبود بیماری بعد از گذشت چند روز ازمصرف دارو،پزشک خودرا درجریان قراردهید.
دارو را میتوان با معده خالی یا پرمیل نمود ولیکن درصورت بروز تحریکات گوارشی، آن را همراه غذا میل نمایید.
درصورت اسهال شدید با پزشک معالج تماس بگیرید و از مصرف داروهای ضداسهال دراین شرایط بدون مشورت با پزشک جدا خودداری کنید.
این دارو ممکن است باعث بروز اختلاتی درتست های اندازه گیری قند ادرار شود. لذا قبل از تغییر رژیم غذایی یا تغییر مقدار مصرف داروهای پایین آورنده قندخون ، باپزشک خود مشورت کنید.
مقدار مصرف هردارو را پزشک تعیین می کند ولی مقدار مصرف معمول این دارو به شرح ذیل است:
برای عفونت های باکتریایی 200 میلی گرم هر 12ساعت یکبار یا 400 میلی گرم روزی یکبار.
برای درمان گنوره آ یک تک دوز 400 میلی گرم
کودکان 6 ماهه تا 12 ساله کمتر از 50 کیلوگرم:4 میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن هر 12 ساعت یکبار یا 8 میلی گرم وزن بدن یکبار در روز.
اطفال زیر6 ماه: مقدار مصرف توسط پزشک تعیین می شود.
دارو را در فواصل زمانی منظم میل کرده و دوره درمان راکامل نمایید.
ابتدا شیشه را تکان داده تا ذرات پودر ازهم باز شوند. سپس آب جوشیده سرد شده را در دو مرحله تا خط نشانه به پودر اضافه نموده و هربار شیشه را به خوبی تکان دهید تا سوسپانسیون یکنواخت بدست آید.
قبل از هربار مصرف شیشه را به خوبی تکان دهید.
قبل و بعد ازهربار مصرف پیمانه را به خوبی بشویید.
پس از هربار مصرف درشیشه را محکم ببندید.
دوز فراموش شده:
درصورت فراموش کردن یک نوبت دارو به محض به یادآوردن آن را مصرف کنید.امادرصورت
نزدیک بودن به نوبت بعدی، مطابق قبل دارو را مصرف کرده و مقدار آن را دو برابر نکنید.
هردارویی به موازات اثرات درمانی ممکن است باعث بروز بعضی عوارض ناخواسته نیز شود،اگرچه همه این عوارض دریک فرد دیده نمی شوند. درصورت بروز عوارض زیر باپزشک یا دارو ساز مشورت نمایید.
مدفوع تیره،دردسینه،تب ولرز،اشکال در ادرار کردن،تنفس کوتاه،گلودرد،نقاط سفید یا زخم روی لب یا دردهان،خونریزی یاکبودی غیرمعمول، ضعف یا خستگی غیرمعمول،کرامپ و تحریکات شکمی همراه با درد شدید، اسهال آبکی وشدید(شاید همراه باخون)، کهیر،قرمزی وخارش پوست، پوسته پوسته شدن پوست،تشنج،کاهش اشتها،تهوع واستفراغ،زرد شدن پوست یا چشم ها.
عوارضی که به مرور زمان وبا تطابق بدن با دارو ازبین می روند ولی درصورت تداوم یا تشدید نیاز به توجه پزشکی دارند:
اسهال متوسط،سردرد،زخم دردهان وزبان، کرامپ شکمی ملایم، خارش و ترشحات واژن
درصورت مصرف اتفاقی بیش ازمقدار توصیه شده سریعا به پزشک یا مراکز درمانی مراجعه نمایید.
دارو را دور از دسترس کودکان نگهداری نمایید.
پودر خشک جهت سوسپانسیون، قرص ها و کپسول ها را دردمای کمتر از30 درجه سانتی گراد، دواز نور مستقیم و رطوبت نگهداری نمایید.
سوسپانسیون آماده شده تا 14 روز دریخچال قابل نگهداری است. پس ازاین مدت باقیمانده را دور بریزید.
سوسپانسیون آماده شده را از یخ زدگی محافظت نمایید.
ازمصرف داروهای تاریخ گذشته خودداری نمایید.
کپسول: حاوی 200و400میلی گرم سفیکسیم(به صورت تری هیدرات)
قرص روکشدار: حاوی 200 و400 میلی گرم سفیکسیم (به صورت تری هیدرات)
پودر جهت تهیه سوسپانسیون خوراکی: حاوی 100میلی گرم سفیکسیم (به صورت تری هیدرات)در5 میلی لیتر دربسته بندی با حجم 50 و 100 میلی لیتر
سفیکسیم یک آنتیبیوتیک از دسته سفالوسپورینهای نسل سوم است که برای درمان عفونتهای باکتریایی مانند عفونتهای دستگاه تنفسی، مجاری ادراری، گوش میانی، و سوزاک به کار میرود. این دارو با مهار ساخت دیواره سلولی باکتری، باعث از بین رفتن آنها میشود و به صورت خوراکی در اشکال قرص و سوسپانسیون در دسترس است.
موارد مصرف سفکسیم
عفونتهای دستگاه تنفسی:
عفونتهای دستگاه ادراری:
عفونتهای منتقله از راه جنسی:
عفونتهای گوش و آلرژیهای مرتبط:
موارد بالینی سفکسیم به زبان ساده
عفونتهای باکتریایی:
بیماران حساس به پنیسیلین:
بیماران با مشکلات کلیوی نسبی:
۱. جذب
حداکثر غلظت پلاسمایی
۲. توزیع
حجم توزیع: حدود ۰٫۶ تا ۱٫۱ لیتر بر کیلوگرم است.
اتصال به پروتئینهای پلاسما: حدود ۶۵% به آلبومین سرمی متصل میشود.
اتصال دارو به پروتئینها متوسط است، بنابراین بخش آزاد دارو قادر به نفوذ به محل عفونت خواهد بود.
نفوذ به مایعات بدن و بافتها:
۳. متابولیسم
متابولیسم محدود:
۴. دفع
نیمهعمر
دفع کلیوی
دفع غیرکلیوی:
سفکسیم ممکن است با برخی داروها تداخل داشته باشد. این تداخلات بر اساس شدت به صورت زیر طبقهبندی میشوند:
تداخلات ماژور:
تداخلات متوسط:
تداخلات مینور:
اگر شما نیاز به خدمات ما دارید و به دنبال مشاوره از گروه آفا شیمی هستید، میتوانید با پر کردن فرم مشاوره، با کارشناسان ما در ارتباط باشید.