کپسول وکسور® (ونلافاکسین)

وکسور® (ونلافاکسین)

قرص خط دار 37/5 و  میلی گرم75، کپسول پیوسته رهش 37/5 و 75 میلی گرم

این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است. لذا از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیه مصرف آن به دیگران خودداری نمایید.

راهنمایی های عمومی:

در صورت سابقه حساسیت به این دارو ، غذاها، مواد خوراکی ، رنگ ها و حیوانات پزشک را مطلع سازید.

در صورت بهبودی باید مصرف دارو را تا ۶ ماه ادامه یابد، همچنین برای بهبودی باید این دارو را حداقل ۴ هفته مصرف شود. برای بررسی پیشرفت درمان باید به طور مرتب به پزشک مراجعه شود.

دارو بهتر است با غذا یا با معده پر مصرف شود. تا اختلالات گوارشی کاهش یابد و در صورت تجویز روش خاصی برای مصرف توسط پزشک طبق دستور عمل شود.

در صورت وجود بیماریهای دیگری مانند اختلالات دو قطبی، صدمات مغزی یا عقب ماندگی ذهنی، تشنج، کاهش آب بدن، فشار چشم، حمله قلبی، پرکاری تیروئید بیماری های قلبی، کبدی و کلیوی فشارخون بالا یا پایین، مانیا، کاهش وزن و سیروز کبدی پزشک را مطلع سازید.

مصرف ونلافاکسین در کودکان افسرده با احتیاط باید صورت گیرد. مطالعات نشان می دهد که با مصرف این دارو احتمال خودکشی در کودکان افزایش می یابد، برای اطمینان از تاثیر این دارو بر کودکان نیاز به مطالعات بیشتری می باشد.

این دارو ممکن است باعث تاری دید و خواب آلودگی شود لذا ضمن درمان از رانندگی یا کار با وسایلی که نیاز به هوشیاری کامل دارند خودداری شود.

مصرف این دارو نباید به صورت ناگهانی قطع شود. ممکن است پزشک مقدار آن  را به مرور زمان کم کند تا عوارض ناخواسته کاهش یابد.

در مطالعاتی که تا به امروز بر روی سالمندان صورت گرفته است عوارض جانبی متفاوتی با بزرگسالان مشاهده نشده است.

مصرف در بارداری و شیردهی :

ونلافاکسین نباید در بارداری و شیردهی مصرف شود مگر با نظر پزشک متخصص.

هشدارها :

در طول درمان بیمار باید مرتب به پزشک مراجعه کند تا در صورت نیاز به تغییر دوز درمانی یا کاهش عوارض جانبی اقدامات لازم انجام گیرد.

در صورت بروز راش های پوستی یا حساسیت به این دارو به پزشک مراجعه شود.

در صورت بروز عوارضی چون تحریک پذیری افزایش افسردگی، بی تابی و سایر رفتارهای غیر عادی دیگر به پزشک اطلاع داده شود.

در صورت مصرف داروهای مضعف CNS مانند آنتی هیستامین ها، داروهای ضد سرماخوردگی، آرامبخش ها، داروهای خواب آور، داروهای ضد درد ،  مخدر باربیتورات ها،  داروهای ضد صرع، داروهای شل کننده عضلانی یا بی حس کننده مانند کارتریج های دندانپزشکی، حتماً قبل از مصرف این دارو به پزشک خود اطلاع دهید.

سرگیجه، گیجی یا غش کردن ممکن است با ایستادن سریع از حالت خوابیده یا نشسته اتفاق بیفتد در صورتیکه این علائم کاهش پیدا نکردند یا بدتر شدند به پزشک مراجعه شود.

ونلافاکسین به دلیل خطر ابتلا به سندرم سروتونین نباید حداقل 14 روز پس از قطع درمان با MAOI شروع شود. قبل از شروع درمان با MAOI هم، مصرف ونلافاکسین باید حداقل به مدت 7 روز قطع شود.

ونلافاکسن با داروهای لینزولاید، متیلن بلو، سایر SNRI ها، تریپتان ها، SSRIs، ضد افسردگی های سه حلقه ای، فنتانیل، لیتیم، ترامادول، بوسپیرون، متادون، پنتازوسین، بوپرنورفین، آمفتامین ها، موکلوبماید و گل راعی یا علف چای به دلیل افزایش خطر سندروم سروتونین تداخل دارد.

به دلیل علائم ترک با قطع یا کاهش ناگهانی SNRI ها شامل رویاهای غیرطبیعی، سردرد، بی خوابی، سرگیجه، تهوع، استفراغ، پارستزی،

تحریک پذیری، خستگی، اسهال، اضطراب، سرگیجه، گیجی، تشنج و افزایش  اندک ضربان قلب در حالت استراحت گزارش شده است. در صورت نیاز به  قطع  ناگهانی  ونلافاکسین، بیماران باید به دقت تحت  نظر  قرار  گیرند.

ونلافاکسین ممکن است مانیا یا هیپومانیا را فعال کند. با بروز علائم شیدایی، مصرف ونلافاکسین باید متوقف و درمان مناسب برای علائم شیدایی آغاز شود.

در بیماران با سابقه اختلال تشنج با احتیاط مصرف شود. اگر  در طول درمان تشنج ایجاد شد، مصرف ونلافاکسین باید قطع شود.

SNRIs ، از جمله ونلافاکسین، ممکن است باعث هیپوناترمی شوند. بیماران بالای 65 سال، افرادی که دیورتیک دریافت می کنند یا مستعد کم آبی هستند در معرض خطر بیشتری قرار دارند. هیپوناترمی  ممکن است به صورت سردرد، مشکل در تمرکز، اختلال حافظه، گیجی، ضعف و بی ثباتی ظاهر  شود که  ممکن  است منجر به زمین خوردن شود. تظاهرات  شدید شامل  توهم، سنکوپ، تشنج، کما، ایست تنفسی  و مرگ است. هیپوناترمی  علامت دار ممکن  است نیاز  به  قطع SNRI و همچنین اجرای مداخلات پزشکی مناسب داشته باشد.

ونلافاکسین باید با احتیاط در بیماران قلبی، اختلالات هیپومنیزیمی، هیپوکالمی، هیپوکلسمی یا در بیمارانی که داروهایی با خطر افزایش طول QT

مصرف می کنند به دلیل خطر طولانی شدن QT تجویز شود. زنان، بیماران مسن، بیماران مبتلا به دیابت، بیماری تیروئید، سوءتغذیه، اعتیاد به

الکل یا نارسایی کبدی نیز ممکن است در معرض خطر افزایش طول QT باشند.

کلیرانس ونلافاکسین در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی کاهش می یابد. بنابراین، کاهش دوز در تمام مراحل نارسایی کلیوی، از جمله مواردی که نارسایی کلیوی دارند و تحت دیالیز هستند، توصیه می شود.

ونلافاکسین به طور گسترده در کبد متابولیزه می شود و در بیماران مبتلا به بیماری کبدی باید با  احتیاط  و کاهش دوز مصرف شود.

مصرف ونلافاکسین همزمان با آسپرین، NSAID ها، درمان ضد انعقاد، درمان ترومبولیتیک  خطر خون ریزی  را  افزایش  می دهند.

بیمارانی که ونلافاکسین مصرف می کنند، مطابق با سایر داروهایی که بر روی  CNS  اثر می گذارند، باید در هنگام رانندگی یا کار با ماشین آلات احتیاط کنند.

مقدار مصرف دارو :

مقدار مصرف دارو را پزشک معالج برای هر بیمار تعیین می نماید. اما مقدار مصرف معمول دارو به شرح زیر می باشد:

قرص سریع رهش:

بزرگسالان: ابتدا 75 میلی گرم روزانه در 2 یا 3 دوز منقسم، سپس در صورت لزوم تا 375 میلی گرم در روز افزایش می یابد. حداکثر 375 میلی گرم در روز.

کپسول پیوسته رهش:

بزرگسالان: ابتدا 75 میلی گرم یک بار در روز، در صورت لزوم تا 225 میلی گرم یک بار در روز افزایش می یابد، دوز در صورت لزوم در فواصل حداقل 2 هفته افزایش می یابد. حداکثر 225 میلی گرم در روز.

در بعضی بیماران بهتر است ابتدا با دوز 37/5 میلی گرم به صورت یک بار در روز به مدت 4 تا 7 روز شروع شود و سپس میزان مصرف را به دوز 75 میلی گرم افزایش داد.

کودکان تا 18 سال: مصرف و مقدار آن توسط پزشک تعیین می شود.

توجه : تنظیم دوز در بیمارن کبدی و کلیوی بر عهده پزشک می باشد.

نحوه مصرف دارو :

توصیه می شود که ونلافاکسین همراه با غذا و با یک لیوان آب مصرف شود.

هنگام مصرف ونلافاکسین از مصرف الکل اجتناب شود.

در صورت مصرف بیش از مقدار تجویز شده به پزشک مراجعه کنید. خواب آلودگی، تشنج و استفراغ میتواند نشانه مسمومیت با دارو باشد.

در صورتی که یک نوبت دارو را فراموش کردیدبه محض به یاد آوردن آن را مصرف کنید ولی اگر تقریبا زمان نوبت بعد فرا رسیده باشد از مصرف این نوبت خودداری کنید و برنامه دارویی معمول خود را ادامه دهید و مقدار مصرف را نیز دوبرابر نکنید.

عوارض جانبی :

هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی ممکن است دارای برخی عوارض جانبی ناخواسته نیز باشد. در صورت بروز هر یک از عوارض زیر پزشک خود را مطلع سازید.

عوارض رایج یا بسیار رایج : اضطراب، کاهش اشتها، آریتمی، ضعف و سستی، لرز، گیجی، یبوست، مسخ شخصیت، اسهال، سرگیجه، خشکی دهان، تنگی نفس، سردرد، گرگرفتگی، فشار خون، بی نظمی سیکل قاعدگی، اختلالات حرکتی، افزایش تون عضلانی، میدریازیس، حالت تهوع، تپش قلب، گزگز اندام ها، اختلال عملکرد جنسی، واکنش های پوستی، اختلالات خواب، تغییر طعم دهان، وزوز گوش، لرزش، اختلالات ادراری، اختلالات بینایی، استفراغ، تغییر وزن، خمیازه

عوارض غیر معمول: آلوپسی، آنژیوادم، بی تفاوتی، رفتار غیر طبیعی، خونریزی، توهم، افت فشارخون ارتواستاتیک ، تغییر خلق و خوی، واکنش حساسیت به نور، سنکوپ

عوارض نادر یا بسیار نادر: آگرانولوسیتوز، گلوکوم زاویه بسته، اختلالات مغز استخوان، هذیان، هپاتیت، هیپوناترمی، سندرم بدخیم نورولپتیک، نوتروپنی، پانکراتیت، طولانی شدن فاصله QT ، اختلالات تنفسی، رابدومیولیز، سندرم سروتونین، عوارض جانبی شدید پوستی، ترومبوسیتوپنی،

عوارض با وقوع ناشناخته : تمایل به خودکشی، سندرم ترک

شرایط نگهداری :

فرآورده را در دمای کمتر از 25 درجه سانتی گراد، دور از نور و رطوبت نگهداری نمایید.

دارو را دور از دسترس کودکان نگهداری نمایید.

کپسول ونلافاکسین را بعد از تاریخ انقضا که روی کارتن درج شده است استفاده نکنید.

اشکال دارویی و بسته بندی :

این دارو به صورت کپسول پیوسته رهش حاوی 37/5 و 75 میلی گرم ونلافاکسین در جعبه های 30 عددی و  و قرص حاوی 37/5 و  75 میلی گرم ونلافاکسین و در جعبه های 30 عددی توسط شرکت داروسازی آفاشیمی تولید و عرضه می شود.