30عدد
خوراکی
37.5mg 75mg
قرص خطدار 37/5 و 75 میلیگرم، کپسول پیوسته رهش 37/5 و 75 میلیگرم
این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است. لذا از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیه مصرف آن به دیگران خودداری نمایید.
در صورت سابقه حساسیت به این دارو، غذاها، مواد خوراکی، رنگها و حیوانات پزشک را مطلع سازید.
در صورت بهبودی باید مصرف دارو را تا 6 ماه ادامه یابد، همچنین برای بهبودی باید این دارو را حداقل 4 هفته مصرف شود.
دارو بهتر است با غذا یا با معده پر مصرف شود تا اختلالات گوارشی کاهش یابد.
در صورت وجود بیماریهایی مانند اختلالات دوقطبی، تشنج، فشار چشم، بیماریهای قلبی، کبدی و کلیوی، فشارخون بالا یا پایین و مانیا پزشک را مطلع سازید.
مصرف ونلافاکسین در کودکان افسرده با احتیاط باید صورت گیرد؛ احتمال افزایش افکار خودکشی در این رده سنی گزارش شده است.
این دارو ممکن است باعث تاری دید و خوابآلودگی شود؛ لذا ضمن درمان از رانندگی یا کار با وسایلی که نیاز به هوشیاری کامل دارند خودداری شود.
مصرف این دارو نباید به صورت ناگهانی قطع شود؛ قطع دارو باید زیر نظر پزشک و به تدریج انجام شود.
ونلافاکسین نباید در بارداری و شیردهی مصرف شود مگر با نظر پزشک متخصص.
در صورت بروز راشهای پوستی یا رفتارهای غیرعادی مانند تحریکپذیری و افزایش افسردگی به پزشک اطلاع دهید.
در صورت مصرف داروهای مضعف CNS (مانند آرامبخشها، داروهای خوابآور، ضد دردهای مخدر و ضد صرع) حتماً پزشک خود را مطلع کنید.
ونلافاکسین به دلیل خطر سندرم سروتونین نباید حداقل 14 روز پس از قطع درمان با MAOI شروع شود.
این دارو با داروهایی چون لیتیم، ترامادول، بوسپیرون، متادون، بوبرنورفین، آمفتامینها و گل راعی تداخل جدی دارد.
علائم ترک: قطع ناگهانی ممکن است باعث رویاهای غیرطبیعی، بیخوابی، سرگیجه، تشنج و اضطراب شود.
ونلافاکسین ممکن است مانیا یا هیپومانیا را فعال کند.
خطر هیپوناترمی (کاهش سدیم خون) در بیماران بالای 65 سال و افرادی که دیورتیک مصرف میکنند بیشتر است.
در بیماران قلبی به دلیل خطر افزایش طول فاصله QT، دارو باید با احتیاط فراوان تجویز شود.
مصرف همزمان با آسپرین، NSAIDها و داروهای ضد انعقاد خطر خونریزی را افزایش میدهد.
مقدار دقیق مصرف توسط پزشک معالج تعیین میشود. مقادیر معمول به شرح زیر است:
بزرگسالان: ابتدا 75 میلیگرم روزانه در 2 یا 3 دوز منقسم؛ حداکثر 375 میلیگرم در روز.
بزرگسالان: ابتدا 75 میلیگرم یک بار در روز؛ حداکثر 225 میلیگرم در روز.
در برخی بیماران ابتدا با دوز 37/5 میلیگرم شروع شده و پس از 4 تا 7 روز به 75 میلیگرم افزایش مییابد.
کودکان تا 18 سال: مصرف و مقدار آن صرفاً توسط پزشک تعیین میشود.
توصیه میشود ونلافاکسین همراه با غذا و با یک لیوان آب مصرف شود.
هنگام مصرف این دارو از مصرف الکل جداً اجتناب شود.
در صورت فراموشی یک نوبت، به محض یادآوری آن را مصرف کنید؛ اما اگر زمان نوبت بعدی فرا رسیده، دوز را دوبرابر نکنید.
علائم مسمومیت شامل خوابآلودگی شدید، تشنج و استفراغ میباشد.
اضطراب، کاهش اشتها، آریتمی، یبوست، سرگیجه، خشکی دهان، تهوع، اختلال عملکرد جنسی، تعریق، اختلالات خواب و لرزش.
آلوپسی، آنژیوادم، توهم، افت فشارخون ارتواستاتیک، سنکوپ و تغییر خلق.
سندرم سروتونین، هیپوناترمی، سندرم بدخیم نورولپتیک، طولانی شدن فاصله QT و رابدومیولیز.
در دمای کمتر از 25 درجه سانتیگراد، دور از نور و رطوبت نگهداری شود.
دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
بعد از تاریخ انقضا مصرف نشود.
این دارو به صورت کپسول پیوسته رهش (37/5 و 75 میلیگرم) و قرص (37/5 و 75 میلیگرم) در جعبههای 30 عددی توسط شرکت داروسازی آفاشیمی تولید و عرضه میشود.
ونلافاکسین یک داروی ضدافسردگی نسل جدید است که به عنوان مهارکننده بازجذب سروتونین و نوراپینفرین (SNRI) عمل میکند. دانش مکانیسم عمل دوز-وابسته آن برای تصمیمگیریهای بالینی حیاتی است. در دوزهای پایین، عمدتاً خاصیت سروتونرژیک دارد و با افزایش دوز (معمولاً بالای ۱۵۰ میلیگرم در روز)، فعالیت نوراپینفرینرژیک آن نیز آشکار میشود.
ونلافاکسین باعث مهار انتخابی بازجذب سروتونین و نوراپینفرین در پایانههای عصبی مغز میگردد و به مقدار کمتر، مهارکننده بازجذب دوپامین نیز هست. ونلافاکسین و متابولیت فعال آن (O-desmethylvenlafaxine) تاثیر چندانی بر گیرندههای موسکارینیک کولینرژیک، هیستامین H1 و آلفا آدرنرژیک ندارند.
این دارو به راحتی از دستگاه گوارش جذب میشود. پس از مصرف خوراکی تحت متابولیسم عبور اولیه کبدی وسیعی قرار میگیرد که به تشکیل متابولیتهای فعال مثل O-دسمتیل ونلافاکسین میانجامد؛ این فرآیند از طریق ایزوآنزیمهای CYP2D6 و CYP3A4 سیستم P450 انجام میشود.
حداکثر سطح پلاسمایی: برای ونلافاکسین حدود ۲ ساعت و برای متابولیت فعال آن حدود ۴ ساعت پس از مصرف حاصل میشود.
اتصال به پروتئین: باند پروتئینی این دارو و متابولیتهایش پایین است.
دفع: نیمه عمر حذفی دارو ۵ ساعت بوده و عمدتاً از طریق ادرار (به فرم متابولیتی) و حدود ۲٪ از طریق مدفوع دفع میشود.
متابولیسم دارویی: سوبسترای CYP2D6 و CYP3A4.
سیستم عصبی: تشدید اثرات تضعیفکننده CNS، تشدید اثرات سروتونرژیک و کاهش آستانه تشنج.
سیستم قلبی-عروقی: تشدید اثرات افزاینده فشارخون.
خون و انعقاد: تشدید اثرات ضد پلاکت.
الکترولیتها: تشدید هیپوناترمی.
سایر: تداخل با اثر آنالوگهای نوراپینفرین رادیونشان شده.
بروموپرید، داپوکستین، فرآوردههای رادیودارویی آیوبنگوان، لینزولید، متیلن بلو، مهارکنندههای مونوآمینواکسیداز (MAOIs)، راساژیلین، سافینامید، سلژیلین، اوروکیناز.
آگونیستهای آلفا ۲، ایندیناویر، فرآوردههای رادیودارویی آیوبنگوان، آیوفلوپان ید ۱۲۳.
گیاه علف چای (St. John’s Wort).
ضد انعقاد و ضد پلاکت: آپیکسابان، آسپیرین، وارفارین، هپارین، ریواروکسابان و داروهای ترومبولیتیک.
داروهای اعصاب و روان: داروهای ضد سایکوز، داروهای ضدافسردگی سه حلقهای، مهارکنندههای بازجذب سروتونین/نوراپینفرین.
سایر: ترامادول، متیلن بلو، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)، اکسیتریپتان و اوروکیناز.
داروهای سروتونرژیک (خطر سندرم سروتونین): مهارکنندههای MAO، SSRIها، تریپتانها (مانند سوماتریپتان)، بوسپیرون، میرتازاپین، ترازودون و دکسترومتورفان.
مسکنها و اپیوئیدها: فنتانیل، مپریدین و آگونیستهای اپیوئیدی.
مکملها و گیاهان: الکل (اتیل)، گیاه علف چای، گیاه اسپند، اسیدهای چرب امگا-۳، ویتامین E و گلوکزآمین.
داروهای گوارشی: بروموپرید، آنتاگونیستهای 5HT3 (مانند اندانسترون).
سایر: آمفتامینها، متیلفنیدات، وریکونازول، سیکلوبنزاپرین و تیپراناویر.
اگر شما نیاز به خدمات ما دارید و به دنبال مشاوره از گروه آفا شیمی هستید، میتوانید با پر کردن فرم مشاوره، با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
