ویال آفامدرول® (متیل پردنیزولون)

آفامدرول (Afamedrol)

متیل پردنیزولون ۱۲۵ و ۵۰۰ میلی‌گرم

پودر جهت تهیه محلول جهت تزریق عضلانی، وریدی (طی مدت ۵ دقیقه)، انفوزیون وریدی

این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است، لذا از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیه مصرف آن به دیگران خودداری نمایید.

راهنمایی‌های عمومی:

قبل از مصرف این دارو و در موارد زیر با پزشک خود مشورت نمایید:

• در صورت حساسیت به این دارو یا داروهای کورتیکواستروئید دیگر مانند هیدروکورتیزون و… یا هر نوع ماده دیگر از قبیل مواد غذایی، محافظ، رنگ‌ها و غیره.
• در صورت ابتلا به عفونت قارچی گسترده که درمان نشده است (برفک).
• در صورت سابقه واکسیناسیون به تازگی.
• در صورت سابقه واکنش‌های روان‌پریشی ناشی از کورتیکواستروئید، یا سابقه شخصی/خانوادگی اختلالات روانپزشکی.
• ورم مغزی ناشی از مالاریا، آسیب تروماتیک مغزی، زونا، سرخک، هرپس، دیابت، صرع، تشنج، گلوکوم، تاری دید، بیماری‌های قلبی و فشار خون بالا، نارسایی قلبی، کم‌کاری یا پرکاری تیروئید، زخم معده، دیورتیکولیت، مشکلات کبدی یا کلیوی، ضعف یا درد عضلات، میاستنی گراویس، استئوپورز، انواع سرطان، توبرکلوزیس، سندرم کوشینگ، پانکراتیت حاد.
• در صورت مصرف داروهای استازولامید، سیکلوفسفامید، ضد انعقاد خون نظیر وارفارین، آنتی کولین استرازها نظیر نئوستیگمین، آنتی بیوتیک‌ها، داروهای دیابت، اپرپیتانت، داروهای کاهنده فشار خون، آسپیرین، باربیتورات‌ها، کاربامازپین، فنی توئین، سیکلوسپورین، دیگوکسین، متوترکسات، دیلتیازم، ضد ویروس‌ها، ضد قارچ‌ها، داروهای ضد بارداری، دیورتیک‌ها و انواع واکسن‌ها.

مصرف در بارداری و شیردهی:

متیل پردنیزولون در دوران بارداری و شیردهی نباید مصرف شود مگر با نظر پزشک متخصص.

هشدارها (این دارو بیمارستانی است):

• مصرف متیل پردنیزولون در درمان شوک سپتیک منع مصرف دارد.
• در صورت بروز علائم حساسیت نظیر علائم پوستی، آنژیوادم، آنافیلاکسی و… مصرف دارو قطع شود.
• این دارو تنها به صورت عضلانی، وریدی مستقیم یا انفوزیون کاربرد دارد.
• متیل پردنیزولون در عفونت‌های قارچی سیستمیک و عفونت‌های درمان نشده منع مصرف دارد.
• متیل پردنیزولون در صدمات مغزی نباید استفاده شود.
• استفاده از کورتیکواستروئیدها ممکن است باعث ایجاد آب مروارید، گلوکوم با آسیب احتمالی به اعصاب بینایی و عفونت ثانویه چشمی ناشی از باکتری‌ها، قارچ‌ها یا ویروس‌ها شود. در صورت بروز اختلالات بینایی و مشکلات چشمی در حین مصرف این دارو باید به چشم پزشک مراجعه شود.
• درمان طولانی مدت با کورتیکواستروئیدها می‌تواند ریسک استئوپورز و میوپاتی را افزایش دهد.
• کلیرانس متیل پردنیزولون در کم‌کاری تیروئید کاهش و در پرکاری تیروئید افزایش می‌یابد؛ لذا در این افراد باید تنظیم دوز صورت گیرد.
• افرادی که تحت درمان با متیل پردنیزولون هستند باید از ارتباط با افرادی که مبتلا به آبله مرغان، سرخک و یا سایر بیماری‌های عفونی هستند، اجتناب کنند.
• تزریق مداوم متیل پردنیزولون می‌تواند سبب آتروفی عضلات محل تزریق شود.
• درمان با دوز بالای متیل پردنیزولون می‌تواند سبب افزایش فشار خون، احتباس آب و نمک، دفع پتاسیم و کلسیم شود. لذا مصرف نمک در این افراد می‌بایست محدود شده و از مکمل‌های پتاسیم و کلسیم استفاده گردد.
• دوز بالای متیل پردنیزولون (در درمان مولتیپل اسکلروزیس ۱ گرم روزانه استفاده می‌شود) می‌تواند سبب نارسایی کبدی شود.
• دوزهای بالا ریسک عفونت‌های راجعه را افزایش می‌دهد.
• تجویز سریع وریدی دوزهای بالا با کلاپس قلبی–عروقی مرتبط است.

مقدار مصرف:

مقدار مصرف دارو را پزشک معالج برای هر بیمار تعیین می‌نماید. اما مقدار معمول مصرف دارو به شرح ذیل می‌باشد:

• بزرگسالان:
  • سرکوب التهاب یا درمان واکنش‌های آلرژیک: ۱۰ تا ۵۰۰ میلی‌گرم به صورت عضلانی، آهسته وریدی یا انفوزیون وریدی.
  • تشدید حاد مولتیپل اسکلروزیس: روزانه ۱ گرم به مدت ۳ روز.
  • رد حاد پیوند: روزانه ۱ گرم تا ۳ روز به مدت ۱۰ روز به صورت انفوزیون وریدی.
  • ادم مغزی ناشی از تومور: برنامه کاهش دوز مرحله‌ای برای جلوگیری از افزایش فشار داخل جمجمه.
• سالمندان: دوز مانند بزرگسالان بوده و باید از نظر عوارض توسط پزشک کنترل شود.
• کودکان: در نوزادان و کودکان می‌تواند سبب کاهش رشد برگشت‌ناپذیر شود. به همین دلیل مصرف متیل پردنیزولون در کودکان می‌بایست محدود شود.

نحوه آماده‌سازی و رقیق‌سازی دارو:

محلول جهت تزریق عضلانی یا وریدی:
جهت آماده‌سازی، محتویات ویال را در ۲ میلی‌لیتر برای دوز ۱۲۵ میلی‌گرم و ۸ میلی‌لیتر برای دوز ۵۰۰ میلی‌گرم آب سترون قابل تزریق حل نموده و به صورت داخل عضلانی یا وریدی مستقیم حداقل طی مدت ۵ دقیقه تزریق نمایید.

محلول جهت انفوزیون:
ابتدا جهت آماده‌سازی، محتویات ویال را در ۲ میلی‌لیتر برای دوز ۱۲۵ میلی‌گرم و ۸ میلی‌لیتر برای دوز ۵۰۰ میلی‌گرم آب سترون قابل تزریق حل نموده، سپس محلول حاصل را مجددا با یکی از محلول‌های قابل تزریق سدیم کلراید ۰/۹ درصد یا دکستروز ۵ درصد در سدیم کلراید ۰/۹ درصد رقیق نموده و حداقل طی مدت ۳۰ دقیقه انفوزیون نمایید.

• پس از آماده‌سازی بلافاصله محلول را مصرف نمایید و باقیمانده آن را دور بریزید.
• محلول آماده شده باید شفاف و فاقد رنگ و هر گونه ذرات خارجی باشد. در غیر این صورت از تزریق خودداری نمایید.

عوارض جانبی:

هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی ممکن است دارای برخی از عوارض ناخواسته نیز باشد، در صورت بروز هر یک از عوارض زیر پزشک خود را مطلع سازید.

• عوارض جانبی مهم که در صورت بروز، نیاز به اطلاع پزشک دارد: واکنش آلرژیک ناگهانی نظیر تورم صورت، زبان، تنگی نفس، راش، علائم پانکراتیت نظیر درد شکم، استفراغ خونی و کاهش سطح هوشیاری، خونریزی گوارشی، مدفوع خونی، علائم عفونت مثل تب و لرز، علائم آمبولی ریوی مثل درد شدید قفسه سینه و سرفه خونی.
• عوارض جانبی با شیوع کمتر: افزایش یا کاهش فشار خون، نامنظم شدن ضربان قلب، سر درد، بی‌خوابی، تاری دید، افزایش فشار داخل جمجمه، کاهش آستانه تشنج، پارگی تاندون، ضعف و اسپاسم عضله (به دلیل کاهش پتاسیم)، ادم و احتباس آب و نمک، زخم معده، تهوع، اسهال و درد شکم.

شرایط نگهداری:

• فرآورده خشک را در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی‌گراد، دور از نور و رطوبت و تا زمان مصرف دارو، درون جعبه اصلی نگهداری نمایید.
• از یخ‌زدگی محافظت گردد.
• محلول آماده‌سازی شده را بلافاصله مصرف نموده و باقیمانده آن را پس از یکبار مصرف دور بریزید.
• از مصرف داروی تاریخ گذشته خودداری نمایید.
• دارو را دور از دسترس کودکان نگهداری نمایید.
• جهت حفاظت از محیط زیست هیچ دارویی را در فاضلاب و یا زباله‌های غیربازیافتی دور نریزید.

اشکال دارویی و بسته‌بندی:

• هر ویال آفامدرول ۱۲۵ حاوی ۱۲۵ میلی‌گرم متیل پردنیزولون (به صورت سدیم سوکسینات) می‌باشد و در جعبه‌های ۱۰ عددی بسته‌بندی می‌گردد.
• هر ویال آفامدرول ۵۰۰ حاوی ۵۰۰ میلی‌گرم متیل پردنیزولون (به صورت سدیم سوکسینات) می‌باشد و در جعبه‌های ۱۰ عددی بسته‌بندی می‌گردد.