30 عددی
خوراکی
8 میلی گرم
قرص خطدار ۸ و ۱۶ میلیگرم
این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است؛ لذا از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیه آن به دیگران خودداری نمایید.
قبل از مصرف این دارو، در موارد زیر با پزشک خود مشورت نمایید:
سابقه حساسیت: به بتاهیستین یا هر نوع ماده دیگر (مواد غذایی، محافظ، رنگها و غیره).
بیماریهای زمینهای: ابتلا به زخم معده، آسم، انواع آلرژیهای پوستی (کهیر و بثورات جلدی) و افت فشار خون.
تداخلات دارویی: مصرف داروهای آنتیهستامین، مهارکنندههای مونوآمینواکسیداز (MAOIs)، داروهای ضد افسردگی و داروهای درمان پارکینسون.
مصرف بتاهیستین در دوران بارداری و شیردهی ممنوع است، مگر در مواردی که پزشک متخصص با در نظر گرفتن مزایای درمان، آن را تجویز نماید.
فئوکروموسیتوما: مصرف بتاهیستین در مبتلایان به این نوع تومور غده فوقکلیوی ممنوع است؛ زیرا میتواند باعث افزایش شدید و خطرناک فشار خون شود.
مشکلات گوارشی: در افراد دارای سابقه زخم معده یا سوءهاضمه، این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
آسم: مصرف این دارو در بیماران مبتلا به آسم نیاز به پایش و نظارت دقیق پزشک دارد.
آلرژی: بتاهیستین ممکن است علائم کهیر، بثورات جلدی و آبریزش بینی آلرژیک را تشدید کند.
عدم تحمل قند: افرادی که دچار مشکلات ارثی نادر نظیر عدم تحمل گالاکتوز یا سوء جذب گلوکز-گالاکتوز هستند، نباید از این دارو استفاده کنند.
مقدار دقیق مصرف توسط پزشک تعیین میشود، اما دوز معمول به شرح زیر است:
بزرگسالان (جهت درمان سرگیجه و وزوز گوش): ۸ تا ۱۶ میلیگرم، سه بار در روز.
کودکان: مصرف این دارو در افراد زیر ۱۸ سال توصیه نمیشود.
نکات مهم در مصرف:
کاهش عوارض: برای به حداقل رساندن ناراحتیهای گوارشی، بهتر است دارو همراه با غذا میل شود.
زمانبندی: سعی کنید دارو را در ساعتهای معینی از شبانهروز مصرف کنید.
قطع دارو: از قطع ناگهانی مصرف دارو بدون مشورت پزشک خودداری نمایید.
دوز فراموش شده: به محض یادآوری مصرف کنید؛ اما اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، از دوز فراموش شده صرفنظر کرده و مقدار دارو را دو برابر نکنید.
عوارض جدی (نیازمند اطلاع فوری به پزشک): واکنشهای آلرژیک شدید مانند تورم صورت، زبان یا لبها، سختی در تنفس، خارش شدید، بثورات پوستی و افت ناگهانی فشار خون.
عوارض با شیوع کمتر: تهوع، استفراغ، سوءهاضمه، سردرد، دردهای شکمی و نفخ.
در صورت مصرف بیش از مقدار تجویز شده، فوراً به پزشک مراجعه کنید. علائمی نظیر گیجی شدید، خوابآلودگی و درد شدید شکم میتواند نشانه مسمومیت باشد.
در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتیگراد، دور از نور و رطوبت نگهداری شود.
دور از دسترس کودکان قرار گیرد.
بتاهیستین دارویی است که عمدتاً برای کاهش علائم بیماری منییر، از جمله سرگیجه، وزوز گوش (تینیتوس) و کاهش شنوایی تجویز میشود. این دارو با افزایش جریان خون در گوش داخلی و کاهش فشار مایعات در ناحیه اندولیمف، به بهبود علائم کمک میکند. مطالعات بینالمللی نشان دادهاند که استفاده از بتاهیستین میتواند کیفیت زندگی بیماران مبتلا به اختلالات گوش داخلی را ارتقا بخشد.
بتاهیستین به عنوان یک آنالوگ هیستامین عمل میکند. این دارو با تحریک گیرندههای هیستامینی (بهویژه به عنوان آنتاگونیست H3) باعث افزایش رهایش نوروترانسمیترها و در نهایت افزایش جریان خون به گوش داخلی میشود. این فرایند به کاهش فشار مایعات در گوش و بهبود علائم منییر کمک مینماید.
جذب: دارو پس از مصرف خوراکی به سرعت و در حالت ناشتا به طور کامل جذب میشود. حداکثر غلظت پلاسمایی آن معمولاً ۱ تا ۲ ساعت پس از مصرف مشاهده میگردد.
توزیع: بتاهیستین به طور عمده در پلاسمای خون پراکنده شده و مقدار کمی از آن به بافتها منتقل میشود. میزان اتصال این دارو به پروتئینهای پلاسما بسیار ناچیز (کمتر از ۵٪) است.
متابولیسم: این دارو عمدتاً در کبد متابولیزه شده و به متابولیتهای غیرفعال تبدیل میگردد.
حذف: دفع دارو عمدتاً از طریق ادرار صورت میگیرد و نیمهعمر آن حدود ۳ تا ۴ ساعت است، هرچند ممکن است در برخی بیماران این زمان طولانیتر باشد.
بتاهیستین از سد خونی-مغزی عبور نمیکند؛ این ویژگی نشاندهنده آن است که تأثیرات دارو به طور عمده بر گوش داخلی و سیستم تعادلی متمرکز است.
برخی از داروها ممکن است با بتاهیستین تداخل داشته باشند که عبارتند از:
داروهای آنتیهیستامین: مصرف همزمان این داروها میتواند اثر درمانی بتاهیستین را کاهش دهد.
داروهای تنظیمکننده فشار خون: این داروها ممکن است با اثرات عروقی بتاهیستین تداخل ایجاد کنند.
داروهای مرتبط با درمان سرگیجه: مصرف همزمان سایر داروهای ضد سرگیجه ممکن است بر کارایی بتاهیستین تأثیر بگذارد.
اگر شما نیاز به خدمات ما دارید و به دنبال مشاوره از گروه آفا شیمی هستید، میتوانید با پر کردن فرم مشاوره، با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
