100 عددی
خوراکی
60mg
قرصهای روکشدار ۶۰ میلیگرم
این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است، لذا از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیه مصرف آن به دیگران خودداری نمایید.
قبل از مصرف این دارو در موارد زیر با پزشک خود مشورت نمایید:
در صورت حساسیت به این دارو یا هر نوع ماده دیگر از قبیل مواد غذایی، محافظ، رنگها و غیره.
در صورت سابقه هر نوع بیماری به ویژه بیماریهای قلبی نظیر نارسایی قلبی، برادیکاردی (ضربان قلب کمتر از ۴۰ در دقیقه) یا آریتمی.
در صورت بارداری و شیردهی.
در صورت مصرف هرگونه دارو.
دیلتیازم در دوران بارداری و شیردهی نباید مصرف شود مگر با نظر پزشک متخصص.
مصرف دیلتیازم در افراد با سابقه بیماری قلبی، افسردگی، مشکلات گوارشی، بیماری کبدی، کلیوی و آسم باید با احتیاط صورت گیرد.
دیلتیازم با داروهایی نظیر ایوابرادین، پیموزاید، دومپریدون، اپرپیتانت و فوزیدیک اسید منع مصرف دارد.
این دارو با طیف وسیعی از داروها تداخل دارد؛ از جمله: آتنولول، پروپرانولول، آمیودارون، دیگوکسین، ایزوسورباید ترینیترات، سیمواستاتین، آتورواستاتین، سیکلوسپورین، فنیتوئین، آسپیرین، کلوپیدوگرل، کاربامازپین، تئوفیلین، لیتیم، ریفامپین و سایمتیدین.
دیلتیازم ممکن است باعث گیجی و خستگی شود؛ لذا از رانندگی یا انجام کارهایی که نیاز به دقت زیاد دارند، اجتناب کنید.
مقدار مصرف دارو را پزشک معالج تعیین مینماید، اما مقدار معمول به شرح زیر است:
بزرگسالان: شروع با ۶۰ میلیگرم سه بار در روز؛ بر اساس پاسخ بالینی تا حداکثر ۳۶۰ میلیگرم در روز قابل افزایش است.
سالمندان: شروع با ۶۰ میلیگرم دو بار در روز؛ بر اساس پاسخ بالینی تا حداکثر ۳۶۰ میلیگرم در روز قابل افزایش است.
توجه: مصرف دیلتیازم در کودکان توصیه نمیشود.
توجه: در مبتلایان به نارسایی کبدی تنظیم دوز الزامی است.
دارو را میتوان همراه غذا یا با معده خالی مصرف کرد.
از قطع کردن ناگهانی مصرف دارو بدون مشورت پزشک خودداری نمایید.
در صورت فراموش کردن یک دوز، به محض یادآوری آن را مصرف کنید؛ اما اگر زمان نوبت بعدی نزدیک است، از آن صرفنظر کرده و دوز را دو برابر نکنید.
در صورت مصرف بیش از مقدار تجویز شده (اورداوز) فوراً به مراکز درمانی مراجعه نمایید.
اختلالات هدایتی قلب، یبوست، ناراحتی دستگاه گوارش و کسالت.
آریتمی، اسهال، بیخوابی، عصبانیت و افت فشار خون وضعیتی.
ایست قلبی، نارسایی قلب، علائم خارج هرمی، هپاتیت، هایپرگلایسمی، واکنشهای شدید پوستی، ترومبوسیتوپنی و واسکولیت.
در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتیگراد، دور از نور و رطوبت نگهداری شود.
دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
از مصرف داروی تاریخ گذشته خودداری نمایید.
این دارو به صورت قرصهای روکشدار حاوی ۶۰ میلیگرم دیلتیازم در جعبههای ۱۰۰ عددی با نام برند کاردیزا توسط شرکت داروسازی آفاشیمی تولید و عرضه میشود.
دیلتیازم در درمان آنژین، زیادی فشار خون و آریتمی مصرف میشود. این دارو در کنترل آنژین وازواسپاتیک یا آنژین ناپایدار در بیمارانی که قادر به تحمل داروهای مسدودکننده گیرنده بتا یا نیتراتها نیستند، کاربرد دارد. همچنین شکل تزریقی آن در درمان تاکیکارد فوق بطنی و کنترل ضربان بطنی سریع در فلوتر یا فیبریلاسیون دهلیزی استفاده میشود.
دیلتیازم یک مهارکننده کانالهای کلسیم از نوع غیر دیهیدروپیریدینی است. این دارو با مهار ورود کلسیم خارج سلولی به داخل سلولهای میوکارد و عضلات صاف عروق (بدون تغییر در کلسیم خون)، موجب شل شدن عضلات قلب و دیواره عروق میگردد.
جذب و فراهمی زیستی: بهخوبی از گوارش جذب میشود، اما به دلیل متابولیسم عبور اول کبدی، فراهمی زیستی آن حدود ۴۰ درصد است که با مصرف طولانیمدت افزایش مییابد.
اتصال به پروتئین: پیوند این دارو به پروتئینهای پلاسما زیاد است.
نیمه عمر:
پس از یک بار مصرف خوراکی: ۳۰-۲۰ دقیقه.
در مصرف مکرر و مقادیر زیاد: ۵ تا ۸ ساعت.
از راه تزریقی: حدود ۳.۴ ساعت.
شروع و طول اثر:
تزریقی: شروع اثر طی ۳ دقیقه؛ طول اثر ۱ تا ۳ ساعت.
خوراکی: شروع اثر طی ۶۰-۳۰ دقیقه؛ طول اثر ۸-۴ ساعت.
اوج اثر: در مصرف مکرر خوراکی حدود ۲ هفته زمان نیاز است تا به اوج اثر درمانی برسد.
متابولیسم: سوبسترای CYP3A4 و P-gp؛ مهارکننده متوسط CYP3A4 و مهارکننده ضعیف P-gp و CYP2D6.
اثرات قلبی: تشدید برادیکاردی (کاهش ضربان قلب) و افزایش فاصله PR در نوار قلب.
اثر عروقی: عامل ضد فشارخون (کاهش دهنده فشار).
مصرف همزمان دیلتیازم با داروهای زیر به دلیل خطر عوارض جدی قلبی یا تغییرات شدید سطح دارویی ممنوع است:
اپرپیتانت، آسوناپرویر، بوسوتینیب، برومپریدول، بودزوناید (سیستمیک)، کانیواپتان، دانترولن، دومپریدون، فکسینیدازول، فلیبانسرین، فوزیدیک اسید، ایدلالیسیب، ایوابرادین، لاسمیدیتان، لمبورکسانت، لومیتاپید، لوماتپرون، پیموزاید، ریفامپین، سیمپرویر، اولیپریستال.
دیلتیازم میتواند اثربخشی داروهای زیر را کاهش دهد:
کلوپیدوگرل (کاهش اثر ضد پلاکتی و افزایش خطر لخته).
ایفوسفامید و سینکالید.
داروهای زیر باعث کاهش غلظت یا اثر دیلتیازم میشوند:
آنتیبیوتیکها: ریفامپین و مشتقات ریفامایسین.
داروهای ضد صرع: فنیتوئین، کاربامازپین، باربیتوراتها.
محرکها: آمفتامینها، متیلفنیدات (ریتالین).
سایر: نمکهای کلسیم، انزالوتامید، گیاهان افزاینده فشارخون.
دیلتیازم سطح خونی این داروها را افزایش داده و خطر عوارض آنها را بیشتر میکند:
استاتینها (چربی خون): سیمواستاتین، آتورواستاتین، لوواستاتین (خطر آسیب عضلانی).
داروهای قلبی: بتابلاکرها، دیگوکسین، آمیودارون، کینیدین، آپیکسابان.
داروهای اعصاب: لیتیم، بوسپیرون، مپریدین، کدئین، فنتانیل، کاربامازپین، آریپیپرازول.
داروهای جنسی: سیلدنافیل (ویاگرا)، تادالافیل، واردنافیل.
سایر: سیکلوسپورین، تاکرولیموس، کورتیکواستروئیدها، کلشیسین، تیکاگرلور.
آنتیبیوتیکها: ماکرولیدها (مانند کلاریترومایسین).
داروهای گوارشی: سایمتیدین.
خوراکیها: آب گریپفروت.
داروهای ضد قارچ: مشتقات آزول (مانند فلوکونازول و ایتراکونازول).
سایر: آلفا-۱ بلاکرها، مهارکنندههای پروتئاز (داروهای ایدز)، نمکهای منیزیم.
اگر شما نیاز به خدمات ما دارید و به دنبال مشاوره از گروه آفا شیمی هستید، میتوانید با پر کردن فرم مشاوره، با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
