10 عدد
تزریقی
500mg, 2g
پودر برای تهیه محلول تزریقی ۵۰۰ میلیگرم و ۲ گرم
این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است؛ لذا از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیه آن به دیگران خودداری کنید.
قبل از مصرف، در صورت وجود موارد زیر با پزشک مشورت کنید:
حساسیت: سابقه واکنش به دفروکسامین یا سایر آلرژنها.
بیماریهای زمینهای: نارسایی شدید کلیوی، بیادراری (آنوری) و هموکروماتوز اولیه.
تداخلات دارویی: مصرف مشتقات فنوتیازین (مانند پروکلرپرازین) و مکملهای ویتامین C.
سابقه حسی: هرگونه اختلال در بینایی، شنوایی یا حملات سرگیجه.
بارداری (گروه C): مصرف تنها در صورت ضرورت و با تشخیص قطعی پزشک مجاز است.
شیردهی: به دلیل نبود دادههای کافی، مصرف در این دوران باید با احتیاط فراوان صورت گیرد.
تغییر رنگ ادرار: ممکن است ادرار به رنگ نارنجی یا قرمز درآید که ناشی از دفع آهن بوده و نگرانکننده نیست.
سرعت تزریق: تزریق وریدی باید بسیار آرام انجام شود. تزریق سریع میتواند باعث افت شدید فشار خون و شوک شود.
پایش رشد: در کودکان و نوجوانان، دوزهای بالا ممکن است باعث تأخیر در رشد شود؛ لذا بررسی قد و وزن هر ۳ ماه یکبار الزامی است.
ویتامین C: مصرف همزمان (بیش از دوز مشخص) میتواند به عملکرد قلب آسیب بزند.
معاینات دورهای: به دلیل احتمال عوارض چشمی و شنیداری در دوزهای بالا، معاینات دورهای بینایی و شنوایی توصیه میشود.
مسمومیت حاد آهن: دوز اولیه ۱۰۰۰ میلیگرم (عضلانی یا وریدی آهسته) و سپس دوزهای ۵۰۰ میلیگرمی بر اساس پاسخ بیمار (حداکثر ۶۰۰۰ میلیگرم در ۲۴ ساعت).
مسمومیت مزمن آهن:
زیرجلدی: ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ میلیگرم روزانه (طی ۸ تا ۲۴ ساعت توسط پمپ).
وریدی: ۲۰ تا ۶۰ میلیگرم بر کیلوگرم (بر اساس سن و وزن) ۵ تا ۷ روز در هفته.
کودکان زیر ۳ سال: ایمنی و کارایی دارو در این رده سنی به اثبات نرسیده است.
عضلانی: ویال ۵۰۰ میلیگرم در ۲ میلیلیتر و ویال ۲ گرم در ۸ میلیلیتر آب مقطر حل شود.
وریدی/زیرجلدی: برای غلظت ۹۵ میلیگرم بر میلیلیتر، ویال ۵۰۰ در ۵ میلیلیتر و ویال ۲ گرم در ۲۰ میلیلیتر آب مقطر حل شود.
محلول تهیه شده باید شفاف و بیرنگ تا زرد روشن باشد. بلافاصله پس از تهیه مصرف شده و باقیمانده دور ریخته شود.
شایع: درد و تورم محل تزریق، واکنشهای پوستی (کهیر، خارش)، تاری دید، تپش قلب، سردرد و وزوز گوش.
کمتر شایع: تهوع، استفراغ، تب، گرفتگی عضلات پا و تأخیر در رشد کودکان.
پودر خشک در دمای کمتر از ۲۵ درجه سانتیگراد و دور از نور نگهداری شود.
دور از دسترس اطفال قرار گیرد.
دفروکسامین یک عامل شلاتهکننده فعال است که با اتصال به آهن سهظرفیتی (آزاد، فریتین و هموسیدرین)، از شرکت آن در واکنشهای شیمیایی جلوگیری کرده و دفع آن را از طریق کلیهها ممکن میسازد. این دارو همچنین برای برداشت آلومینیوم از بافتهای بدن در بیماران کلیوی کاربرد دارد.
مسمومیت حاد با آهن: درمان فوری در دوزهای بالا.
انباشت مزمن آهن: ناشی از تزریق مکرر خون در بیماران تالاسمی (جلوگیری از هموسیدروز).
مسمومیت با آلومینیوم: تشخیص و درمان در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه تحت دیالیز.
دفروکسامین با ایجاد کمپلکس پایدار و محلول در آب با آهن و آلومینیوم، آنها را از بافتها برداشت میکند، اما توانایی برداشت آهن از هموگلوبین یا میوگلوبین را ندارد.
جذب: از راه خوراکی بسیار ناچیز است؛ لذا به صورت تزریقی (وریدی، عضلانی یا زیرجلدی) تجویز میشود.
دفع: عمدتاً از طریق ادرار (به صورت تغییرنیافته یا کمپلکس فِریوکسامین) دفع میگردد. نیمهعمر دارو حدود ۱.۶ ساعت است.
مسمومیت حاد: ابتدا ۱ گرم عضلانی یا وریدی، سپس ۵۰۰ میلیگرم هر ۴ ساعت (حداکثر ۶ گرم در ۲۴ ساعت).
اضافه بار مزمن آهن: ۰.۵ تا ۱ گرم روزانه عضلانی، یا ۱ تا ۲ گرم به صورت انفوزیون زیرجلدی طی ۸ تا ۲۴ ساعت.
مسمومیت با آلومینیوم: ۵ تا ۱۰ میلیگرم بر کیلوگرم وریدی، قبل از دیالیز (یک بار در هفته).
منع مصرف: حساسیت مفرط، نارسایی شدید کلیوی یا آنوری (مگر در بیماران دیالیزی) و هموکروماتوز اولیه.
عوارض ناشی از دوز بالا:
در کودکان: خطر تأخیر در رشد.
در سالمندان و افراد با فریتین پایین: خطر اختلالات بینایی و شنوایی.
خطر بروز سندرم دیسترس تنفسی حاد (ARDS).
عفونتها: مصرف دارو ممکن است خطر ابتلا به عفونتهایی مانند یرسینیا و موکورمایکوز (قارچ سیاه) را افزایش دهد؛ در صورت بروز عفونت، درمان باید قطع شود.
تزریق سریع: انفوزیون سریع وریدی منجر به فلاشینگ، کهیر، افت فشار خون و شوک میگردد (سرعت نباید از $15 \text{ mg/kg/h}$ فراتر رود).
تداخل با ویتامین C: تجویز همزمان (بهویژه دوزهای بالا) میتواند منجر به اختلالات عملکرد قلبی شود.
مصرف این دارو ممکن است منجر به بروز عوارض در سیستمهای مختلف بدن شود. در صورت بروز حساسیت مفرط، اختلالات بینایی یا شنوایی، و یا نارسایی شدید کلیوی، مصرف دارو باید فوراً قطع گردد.
اعصاب مرکزی: تب، سرگیجه، سردرد، تشنج، نوروپاتی و تشدید انسفالوپاتی ناشی از آلومینیوم.
قلبی ـ عروقی: فلاشینگ (سرخی پوست)، افت فشار خون، تپش قلب (تاکیکاردی)، ادم و شوک.
تنفسی: آسم و سندرم دیسترس حاد تنفسی (ARDS).
چشم و گوش: تاری دید، کاهش دقت بینایی، شبکوری، کاتاراکت (آب مروارید)، پیگمانتاسیون شبکیه و کاهش شنوایی (قابل تشخیص در شنواییسنجی).
پوست و موضع تزریق: درد، قرمزی (اریتم) و تورم در محل تزریق، بثورات جلدی و خارش.
دستگاه گوارش: اسهال و ناراحتیهای شکمی.
عضلانی ـ اسکلتی: دردهای مفصلی و عضلانی (آرترالژی و میالژی)، کرامپ پا، پارستزی و دیسپلازی متافیز (اختلال رشد استخوان وابسته به دوز).
سایر عوارض: واکنشهای آنافیلاتیک، اختلال در ادرار (دیساوری)، نارسایی کلیوی و افزایش خطر عفونتهای خاص (یرسینیا و موکورمایکوز).
نشانه ها: مسمومیت با این دارو به صورت گسترش و تشدید عوارض جانبی ذکر شده بروز میکند.
درمان: درمان عمدتاً به صورت حمایتی و علامتدرمانی است. لازم به ذکر است که کمپلکس دارو-آهن (فریوکسامین) را میتوان با استفاده از همودیالیز از بدن خارج کرد.
اگر شما نیاز به خدمات ما دارید و به دنبال مشاوره از گروه آفا شیمی هستید، میتوانید با پر کردن فرم مشاوره، با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
