30عدد
خوراکی
۱/۵ میلی گرم
قرص روکشدار پیوسته رهش ۱.۵ میلیگرم
این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است؛ لذا از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیه آن به دیگران خودداری نمایید.
قبل از مصرف این دارو، در موارد زیر با پزشک خود مشورت نمایید:
سابقه حساسیت: به اینداپامید، سولفونامیدها یا هر نوع ماده دیگر (مواد غذایی، محافظ، رنگها).
بیماریهای زمینهای: نارسایی کلیوی و کبدی (مانند هپاتیک انسفالوپاتی)، هایپوکالمی (کاهش پتاسیم)، دیابت، بیماریهای قلبی (آریتمی)، نقرس، لوپوس اریتماتوز سیستمیک و اختلالات تیروئید.
مصرف سایر داروها: به دلیل تداخلات گسترده این دارو، لیست تمامی داروهای مصرفی خود را به پزشک ارائه دهید.
مصرف اینداپامید در دوران بارداری و شیردهی ممنوع است، مگر در مواردی که پزشک متخصص تجویز نموده باشد.
موارد منع مصرف: این دارو در نارسایی شدید کبدی و کلیوی، هایپوکالمی و سابقه حساسیت به خود دارو یا سولفونامیدها نباید مصرف شود.
تداخلات دارویی مهم: اینداپامید با لیتیم، داروهای آریتمی (آمیودارون، کینیدین)، داروهای اعصاب (ضد افسردگی و ضد سایکوز)، اریترومایسین، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (ایبوپروفن)، کورتیکواستروئیدها، متفورمین، سیکلوسپورین و مکملهای کلسیم تداخل دارد و ممکن است نیاز به تنظیم دوز باشد.
هشدار ورزشی: این دارو ممکن است در آزمایشهای ورزشی به عنوان داروی دوپینگ شناخته شود.
دقت و تمرکز: به دلیل احتمال بروز گیجی و خستگی ناشی از کاهش فشار خون، هنگام رانندگی یا کار با ماشینآلات احتیاط کنید.
مقدار دقیق مصرف توسط پزشک تعیین میشود، اما دوز معمول به شرح زیر است:
ادم و پرفشاری خون: ۱.۵ میلیگرم روزانه (ترجیحاً صبحها).
کودکان: مصرف این دارو در کودکان توصیه نمیشود.
نکات مهم در مصرف:
قرص را به طور کامل همراه با آب ببلعید؛ از جویدن یا خرد کردن آن خودداری کنید (به دلیل خاصیت پیوسته رهش).
از قطع ناگهانی دارو بدون مشورت پزشک بپرهیزید.
دوز فراموش شده: به محض یادآوری مصرف کنید، مگر اینکه به نوبت بعدی نزدیک باشد؛ در این صورت دوز را دو برابر نکنید.
عوارض جدی (نیازمند اطلاع فوری به پزشک): واکنشهای آلرژیک شدید شامل تورم صورت، زبان و لبها، سختی در تنفس و خارش شدید.
عوارض با شیوع کمتر: خشکی دهان، خستگی، تهوع، آریتمی، تاری دید، افت فشار خون، تپش قلب، درد عضلات، بیخوابی یا بیخالی و اختلالات الکترولیتی.
عوارض نادر: حساسیت به نور، تشدید لوپوس، واسکولیت و هپاتیک انسفالوپاتی.
در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتیگراد، دور از نور و رطوبت نگهداری شود.
دور از دسترس کودکان قرار گیرد.
اینداپامید یک داروی دیورتیک (ادرارآور) با عملکرد و کاربردهای مشابه دیورتیکهای تیازیدی است؛ هرچند که در ساختار خود فاقد سیستم حلقوی تیازید میباشد. این دارو در درمان فشار خون بالا و همچنین اِدم (تورم) مرتبط با نارسایی قلبی کاربرد دارد.
این دارو مشابه دیورتیکهای تیازیدی، از طریق تداخل در جابهجایی یون سدیم در بخش پروگزیمالِ توبولهای دیستال کلیه، موجب افزایش دفع سدیم، کلر و آب از بدن میگردد.
جذب: اینداپامید بهسهولت و به طور کامل از طریق دستگاه گوارش جذب میشود.
توزیع: دارو با قدرت زیادی به گلبولهای قرمز خون متصل میگردد.
متابولیسم و دفع: این دارو به طور وسیع متابولیزه شده و حذف آن دو مرحلهای با نیمهعمر حدود ۱۴ ساعت است. حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد دوز مصرفی از طریق ادرار (که تنها ۵ تا ۷ درصد آن به صورت تغییر نیافته است) و ۱۶ تا ۲۳ درصد آن از طریق مدفوع دفع میشود.
اینداپامید از طریق همودیالیز از بدن خارج نمیشود، اما نکته قابل توجه این است که در افراد مبتلا به اختلالات کلیوی نیز تجمع نمییابد.
اینداپامید دارای مشخصات تداخلی گستردهای است که میتواند منجر به تغییر در پرفیوژن کلیوی، تشدید اختلالات الکترولیتی (مانند هایپرکلسمی، هیپوکالمی و هیپوناترمی)، تشدید هایپرگلیسمی و افزایش حساسیت پوست به نور شود.
تداخلات رده X (پرهیز از مصرف همزمان):
مصرف اینداپامید با داروهای آمینولوولینیک اسید (سیستمیک)، برومپریدول، فکسینیدازول، لووسولپیرید و پرومازین به طور کامل ممنوع است.
کاهش اثرات داروها توسط اینداپامید:
این دارو میتواند اثربخشی داروهای ضد دیابت و متنامین را کاهش دهد.
کاهش اثرات اینداپامید توسط داروها:
عواملی نظیر آمفتامینها، متیلفنیدات، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)، عوامل کمپلکسساز اسیدهای صفراوی، بریگاتینیب و آگونیستهای اپیوئیدی باعث کاهش اثر درمانی اینداپامید میشوند.
افزایش اثرات سایر داروها توسط اینداپامید:
اینداپامید باعث تشدید اثر و افزایش ریسک سمیت داروهایی نظیر لیتیم، آلوپورینول، مهارکنندههای ACE، گلیکوزیدهای قلبی (دیگوکسین)، داروهای ضد سایکوز، مسدودکنندههای عصبی-عضلانی، آنالوگهای ویتامین دی و نمکهای کلسیم میگردد.
افزایش اثرات اینداپامید توسط داروها:
مصرف همزمان الکل، داروهای آنتیکولینرژیک، کورتیکواستروئیدها، باربیتوراتها، مهارکنندههای PDE5، شیرینبیان و مهارکنندههای بازجذب سروتونین (SSRIs) میتواند منجر به تشدید اثرات اینداپامید و افزایش ریسک افت فشار خون یا اختلالات الکترولیتی شود.
اگر شما نیاز به خدمات ما دارید و به دنبال مشاوره از گروه آفا شیمی هستید، میتوانید با پر کردن فرم مشاوره، با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
