100 عددی
خوراکی
25mg
کپسول 25 میلیگرم و قرص روکشدار پیوسته رهش 75 میلیگرم
این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است. لذا از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیه مصرف آن به دیگران خودداری نمایید.
قبل از مصرف این دارو در موارد زیر با پزشک خود مشورت نمایید:
در صورت حساسیت به این دارو یا داروهای دیگر یا هر نوع ماده دیگر از قبیل مواد غذایی، محافظ، رنگها و غیره.
بیماران مبتلا به بیماریهای قلبی، فشارخون بالا، زخم حاد فعال یا التهاب مزمن دستگاه گوارش فوقانی یا تحتانی.
در صورت سابقه بیماری کبدی، کلیوی، آسم، صرع و اختلالات روانی.
ایندومتاسین نباید در بارداری و شیردهی مصرف شود مگر با نظر پزشک متخصص. استفاده از ایندومتاسین در سه ماهه سوم بارداری منع مصرف دارد.
در حین مصرف دارو از رانندگی و استفاده از ماشینآلات خطرناک خودداری شود.
ایندومتاسین نباید در بیمارانی که قبلاً به داروهای NSAIDs واکنش حساسیت (مثل آسم، برونکواسپاسم، رینیت، آنژیوادم یا کهیر) نشان دادهاند، تجویز شود.
این دارو برای درمان دردهای بعد از جراحی بایپس سرخرگ کرونری منع مصرف دارد.
ایمنی و اثربخشی ایندومتاسین در کودکان و نوجوانان زیر 14 سال اثبات نشده است.
معاینه چشمپزشکی در فواصل دورهای در بیمارانی که طولانیمدت ایندومتاسین دریافت میکنند، الزامی است.
بیماران به دلیل افزایش احتمال خونریزی قبل از انجام عمل جراحی و دندانپزشکی، پزشک را مطلع سازند.
این دارو ممکن است باعث افزایش خطر ترومبوآمبولی قلبی، سکته قلبی و سکته مغزی شود.
سالمندان در معرض خطر عواقب جدی عوارض جانبی هستند و باید از کمترین دوز مؤثر برای کوتاهترین مدت استفاده کنند.
مصرف همزمان با کورتیکواستروئیدها، وارفارین، داروهای ضد پلاکت (آسپرین) خطر زخم یا خونریزی را افزایش میدهد.
ایندومتاسین در بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوز سیستمیک، خطر مننژیت آسپتیک را افزایش میدهد.
این دارو با مهارکنندههای ACE، آنتاگونیستهای آنژیوتانسین II، بتابلاکرها، سیکلوسپورین، دیگوکسین، دیورتیکها، لیتیم، پروبنسید و متوتروکسات تداخل دارد.
مقدار مصرف دارو را پزشک معالج تعیین مینماید. اما مقدار مصرف معمول به شرح زیر است:
کپسول: در بزرگسالان 50 تا 200 میلیگرم در روز در دوزهای منقسم.
قرص پیوسته رهش: بزرگسالان 75 میلیگرم 1 تا 2 بار در روز.
کپسول: در بزرگسالان 150 تا 200 میلیگرم در روز در دوزهای منقسم.
قرص پیوسته رهش: بزرگسالان 75 میلیگرم 1 تا 2 بار در روز.
برای کاهش اختلالات گوارشی، ایندومتاسین باید همیشه همراه با غذا یا آنتیاسید مصرف شود.
هنگام مصرف این دارو از مصرف الکل و سیگار اجتناب شود؛ زیرا باعث تحریک معده و تشدید عوارض میشود.
در صورت مصرف بیش از حد و بروز علائمی مثل سردرد شدید، سرگیجه، تهوع و آشفتگی ذهنی فوراً به پزشک مراجعه کنید.
در صورت بروز هر یک از عوارض زیر، مصرف دارو را فوراً قطع کرده و پزشک خود را مطلع سازید:
واکنشهای آلرژیک شدید، درد یا سوزش شدید معده، مدفوع خونی یا سیاه، وجود خون در دهان و استفراغ خونی.
آگرانولوسیتوز، آلوپسی، اضطراب، آریتمی، آسم، نارسایی احتقانی قلب، یبوست، افسردگی، اسهال، سرگیجه، خوابآلودگی، اختلالات کبدی و کلیوی، تپش قلب، حساسیت به نور، پانکراتیت و اختلالات بینایی و شنوایی.
تنگی نفس، بیقراری، ادم ریوی، سوراخ شدن ضایعه سیگموئید.
در دمای کمتر از 30 درجه سانتیگراد، دور از نور و رطوبت نگهداری شود.
دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
از مصرف داروی تاریخ گذشته خودداری نمایید.
این دارو به صورت کپسول 25 میلیگرمی در جعبههای 100 عددی و قرص روکشدار پیوسته رهش 75 میلیگرمی در جعبههای 30 عددی توسط شرکت داروسازی آفاشیمی تولید و عرضه میشود.
ایندومتاسین به دستهای از داروها تعلق دارد به نام داروهای ضد التهاب غیر کورتونی که به اصطلاح پزشکی NSAIDs گفته میشوند. ایندومتاسین در تسکین دردهایی نظیر آرتریت (التهاب مفاصل)، رگبهرگ شدن عضلات یا ضربدیدگی استخوان، کمردرد، نقرس و دردهای قاعدگی کاربرد دارد.
ایندومتاسین یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID) با کاربردهای گسترده است. این دارو سنتز پروستاگلاندینهای تولید شده توسط آنزیمهای سیکلواکسیژناز را که واسطههای مهم التهاب، تب و درد هستند، مهار میکند.
این دارو بعد از مصرف خوراکی بهخوبی و سریع جذب میگردد. مصرف دارو همراه با غذا زمان جذب دارو را افزایش میدهد. ایندومتاسین در مایعات بدن و از جمله CSF وارد میشود. دارو متابولیسم کبدی وسیع داشته و عمدتاً از طریق صفرا دفع میگردد. نیمهعمر دارو به طور متوسط ۴.۵ ساعت است. پیوند دارو به پروتئین پلاسما بسیار زیاد است.
مهارکننده: P-gp (ضعیف)
عوارض کلیوی: نفروپاتی ناشی از داروهای مسکن و کاهش پرفیوژن یا عملکرد کلیوی.
خطر خونریزی: افزایش خطر خونریزی یا آسیب به مخاط دستگاه گوارش و تشدید اثرات ضد پلاکت.
تأثیر بر علائم حیاتی و الکترولیتها: تشدید هایپرکالمی، تشدید هیپوناترمی و تشدید اثرات افزاینده فشارخون.
سایر موارد: کاهش آستانه تشنج و تشدید اثرات اوریکوزوریک.
آسهمتاسین، آمینولوولینیک اسید (سیستمیک)، دکس ایبوپروفن، دکس کتوپروفن، فلوکتافنین، کتورولاک (سیستمیک و نازال)، ماسیمورلین، میفامورتید، مورنیفلومات، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (اختصاصی COX2)، اوماستاکسین، پلوبیپروفن، فنیل بوتازون، تالنیفلومات، تنوکسیکام، اوروکیناز، زالتوپروفن.
داروهای فشارخون: آلیسکایرن، بلاک کنندههای گیرنده آنژیوتانسین II، مهارکنندههای ACE و بتابلاکرها.
دیورتیکها (ادرارآورها): دیورتیکهای لوپ، تیازیدها و دیورتیکهای نگهدارنده پتاسیم.
سایر موارد: گلوکاگون، هیدرالازین، ماسیمورلین، میفامورتید، پروستاگلاندینهای چشمی، سالیسیلاتها، SSRIها و سینکالید.
عوامل کمپلکس کننده صفراوی، برملانوتید و سالیسیلاتها.
ضد انعقاد و ضد پلاکت: آپیکسابان، دابیگاتران، ادوکسابان، ریواروکسابان، هپارین، وارفارین و داروهای ترومبولیتیک.
داروهای حساس: دیگوکسین، لیتیم، متوترکسات و متفورمین.
آنتیبیوتیکها: آمینوگلیکوزیدها، کینولونها و ونکومایسین.
سایر: سیکلوسپورین، تاکرولیموس، دسموپرسین، دکس ایبوپروفن، انوکساپارین، لیتیم و فراوردههای تنوفوویر.
مواد مصرفی و هورمونی: الکل (اتیل) و کورتیکواستروئیدهای سیستمیک.
داروهای قلبی و کلیوی: مهارکنندههای ACE، سیکلوسپورین، دیورتیکهای لوپ و تیازیدی.
داروهای اعصاب: SSRIها و SNRIها، داروهای ضدافسردگی سه حلقهای.
مکملها: اسیدهای چرب امگا ۳، ویتامین E، گلوکزآمین و گیاهان با خاصیت ضد انعقاد.
سایر: ککتورولاک، پروبنسید، داساتینیب و ایبروتینیب.
اگر شما نیاز به خدمات ما دارید و به دنبال مشاوره از گروه آفا شیمی هستید، میتوانید با پر کردن فرم مشاوره، با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
