Rifampin Capsule

کپسول ریفامپین

بسته بندی

100 عددی

نوع دارو

خوراکی

مقدار

300mg, 150mg

ریفامپین به همراه سایر داروهای ضد سل در درمان این بیماری مصرف می شود. همچنین، این دارو همراه با سایر داروها در درمان عفونت های حاد استافیلوکوکی و جذام و عفونت های آتیپیک ناشی از انواع میکوباکتریوم و نیز در پیشگیری از مننژیت مننگوکوکی مقاوم به پنی سیلین و عفونت…
ریفامپین

ریفامپین

کپسول 150 و 300 میلی‌گرم

این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است. لذا از مصرف آن در موارد مشابه یا توصیه مصرف آن به دیگران خودداری نمایید.

راهنمایی‌های عمومی:

قبل از مصرف این دارو در موارد زیر با پزشک خود مشورت نمایید:

  • در صورت حساسیت به این دارو یا داروهای دیگر یا هر نوع ماده دیگر از قبیل مواد غذایی، محافظ، رنگ‌ها و غیره.

  • بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کبد، دیابت و پورفیری.

  • بیمارانی که از داروهای ضد ویروس استفاده می‌کنند.

مصرف در بارداری و شیردهی:

ریفامپین نباید در بارداری و شیردهی مصرف شود مگر با نظر پزشک متخصص.

هشدارها:

  • همزمان با مصرف ریفامپین از مصرف نوشیدنی‌های الکلی اجتناب کنید.

  • در بیماران مبتلا به اختلالات کبدی باید قبل از درمان و هر 2 تا 4 هفته در طول درمان عملکرد کبد پایش شود.

  • ریفامپین با اثر القای آنزیم می‌تواند متابولیسم هورمون‌های آدرنال، هورمون‌های تیروئید و ویتامین D را افزایش دهد.

  • به بیمارانی که از داروهای ضد بارداری هورمونی سیستمیک استفاده می‌کنند توصیه می‌شود در طول درمان با ریفامپین از روش‌های غیرهورمونی پیشگیری از بارداری استفاده کنند.

  • بزرگسالان مبتلا به سل تحت درمان با ریفامپین باید اندازه‌گیری اولیه آنزیم‌های کبدی، بیلی‌روبین، کراتینین سرم و شمارش سلول‌های خونی را داشته باشند.

  • ریفامپین ممکن است رنگ قرمز ادرار، عرق، خلط و اشک ایجاد کند و باید در این مورد به بیمار هشدار داده شود. لنزهای تماسی نرم ممکن است به طور دائمی رنگی شوند.

  • تجویز همزمان آنتی‌اسیدها جذب ریفامپین را کاهش می‌دهد. مصرف ریفامپین باید حداقل 1 ساعت قبل از مصرف آنتی‌اسیدها باشد.

  • در بیمارانی که همزمان داروهای ضد انعقاد و ریفامپین مصرف می‌کنند، توصیه می‌شود که زمان پروترومبین را روزانه یا به دفعات لازم کنترل کنند.

  • ادامه مصرف ریفامپین پس از ظاهر شدن پورپورا می‌تواند منجر به خون‌ریزی مغزی و مرگ شود.

  • ریفامپین متابولیسم داروهای زیر را تسریع می‌کند: داروهای ضد تشنج (مانند فنی‌توئین)، ضد آریتمیک، ضد انعقاد خوراکی، ضد قارچ (فلوکونازول، ایتراکونازول، کتوکونازول)، بتابلاکرها، مسدود کننده‌های کانال کلسیم (دیلتیازم، نیفدیپین، وراپامیل)، کلرامفنیکل، کلاریترومایسین، کورتیکواستروئیدها، سیکلوسپورین، داروهای گلیکوزید قلبی، کلوفیبرات، هالوپریدول، داروهای کاهنده قند خون خوراکی (سولفونیل اوره)، لووتیروکسین، متادون، مسکن‌های مخدر، تاکرولیموس، تئوفیلین، داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ای (آمی‌تریپتیلین، نورتریپتیلین) و زیدوودین. در صورت مصرف همزمان با ریفامپین، ممکن است لازم باشد دوز این داروها تنظیم شود.

مقدار مصرف دارو:

مقدار مصرف دارو را پزشک معالج برای هر بیمار تعیین می‌نماید.

مقدار مصرف ریفامپین می‌تواند به صورت تک یا چند دوز در هفته، ماه یا حتی به صورت مصرف روزانه، بسته به نوع و شدت بیماری در بزرگسالان و کودکان متفاوت باشد.

توجه:

  • در درمان سل، جذام، بروسلوز، لژیونر و عفونت‌های جدی استافیلوکوکی ریفامپین همراه با دیگر داروهای موثر باید تجویز شود تا از ظهور سویه‌های مقاوم جلوگیری و درمان موثر باشد.

  • در بیماران مبتلا به اختلالات کبدی نباید دوز روزانه از 8 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن بیشتر باشد. همچنین در افراد مسن به دلیل افزایش سطح سرمی، باید در استفاده از ریفامپین احتیاط کرد.

نحوه مصرف دارو:

  • حذف دوزها یا عدم تکمیل دوره کامل، اثربخشی درمان را کاهش داده و احتمال مقاومت باکتری‌ها را افزایش می‌دهد. برای برطرف شدن کامل عفونت، رعایت طول دوره درمان حتی با وجود مشاهده بهبودی الزامی است.

  • ریفامپین باید 1 ساعت قبل یا 2 ساعت بعد از غذا همراه با یک لیوان آب مصرف شود.

  • در صورت تحریک معده می‌توانید دارو را همراه غذا مصرف نمایید.

  • در صورت مصرف بیش از مقدار تجویز شده به پزشک مراجعه کنید. علائم افت فشار خون، تورم دور چشم‌ها یا صورت، تغییر رنگ پوست به قرمز و نارنجی، آریتمی و تشنج می‌تواند نشانه مسمومیت با دارو باشد.

عوارض جانبی:

هر دارو به موازات اثرات مطلوب درمانی ممکن است دارای برخی عوارض جانبی ناخواسته نیز باشد. در صورت بروز هر یک از عوارض زیر پزشک خود را مطلع سازید.

عوارض جانبی مهم که در صورت بروز، نیاز به اطلاع پزشک دارد:

واکنش‌های آلرژیک ناگهانی مثل تورم صورت، زبان، تنگی نفس، اختلالات پوستی، خارش و کهیر.

عوارض رایج یا بسیار متداول:

تهوع، استفراغ، ترومبوسیتوپنی، سردرد، سرگیجه.

عوارض غیر معمول:

اسهال، لکوپنی.

عوارض با درصد وقوع ناشناخته:

انعقاد منتشر داخل عروقی، آگرانولوسیتوز، کم خونی همولیتیک، واکنش آنافیلاکتیک، اختلالات غددی، کاهش اشتها، تغییر رنگ اشک، عرق و ادرار، تنگی نفس، هپاتیت، سندروم استیون جانسون، نکرولیز سمی اپیدرمی، ضعف عضلانی، آسیب کلیه، ادم، آنفلوآنزا، خونریزی داخل جمجمه.

شرایط نگهداری:

  • فرآورده خشک را در دمای کمتر از 30 درجه سانتی‌گراد، دور از نور و رطوبت نگهداری نمایید.

  • دارو را دور از دسترس کودکان نگهداری نمایید.

  • از مصرف داروی تاریخ گذشته خودداری نمایید.

اشکال دارویی و بسته‌بندی:

این دارو به صورت کپسول 150 میلی‌گرمی حاوی 150 میلی‌گرم ریفامپین در جعبه‌های 100 عددی و کپسول 300 میلی‌گرمی حاوی 300 میلی‌گرم ریفامپین در جعبه‌های 100 عددی توسط شرکت داروسازی آفاشیمی تولید و عرضه می‌شود.

ریفامپین

ریفامپین به همراه سایر داروهای ضد سل در درمان این بیماری مصرف می‌شود. همچنین، این دارو همراه با سایر داروها در درمان عفونت‌های حاد استافیلوکوکی و جذام و عفونت‌های آتیپیک ناشی از انواع میکوباکتریوم و نیز در پیشگیری از مننژیت مننگوکوکی مقاوم به پنی‌سیلین و عفونت ناشی از هموفیلوس آنفلوانزا مصرف می‌شود.

مکانیسم اثر:

ریفامپین یک آنتی‌بیوتیک با طیف اثر گسترده و باکتریسید می‌باشد که از طریق مهار RNA باکتریایی اثر خود را اعمال می‌نماید.

فارماکوکینتیک:

این دارو به خوبی از راه خوراکی جذب می‌شود و پس از جذب در اغلب بافت‌ها و مایعات بدن منتشر می‌شود. غلظت سرمی دارو ۲-۴ ساعت بعد از مصرف خوراکی به اوج خود می‌رسد. ریفامپین در کبد متابولیزه می‌شود. نیمه عمر دارو ۳-۵ ساعت است که پس از مصرف مکرر به ۲-۳ ساعت کاهش می‌یابد. دفع این دارو عمدتاً از راه صفرا و مدفوع است و دارو وارد چرخه روده‌ای – کبدی نیز می‌شود. تقریباً ۶-۱۵ درصد دارو به صورت تغییر نیافته و ۱۵ درصد به صورت متابولیت فعال از طریق ادرار دفع می‌شود.

مشخصات کلی تداخلات:

  • سوبسترای: OATP1B1 و P-gp

  • مهارکننده قوی: OATP1B1 و OATP1B3

  • القاکننده شدید (CYP): CYP1A2، CYP2B6، CYP2C8، CYP2C9، CYP2C19، CYP2E1 و CYP3A4

  • القاکننده (UGT): UGT1A1، UGT1A3، UGT1A9، UGT2B4 و UGT2B7

  • سایر موارد: القاکننده OATP1B1 و p-gp، تحت تاثیر تاخیر در تخلیه ی معده، تغییر در فلور نرمال دستگاه گوارش، تشدید اثرات ضد انعقاد، اختلال در پاسخ ایمنی در برابر عوامل باکتریایی و افزایش حذف هورمون‌های تیروئیدی از بدن.

تداخلات رده X (پرهیز):

آبماسیکلیب، آلپلیسیب، فراورده‌های ترکیبی ضدویروس هپاتیت سی، آپیکسابان، اپرمیلاست، اپرپیتانت، آرته‌متر، آسوناپرویر، آتازاناویر، آتوواکون، آواپریتینیب، آکسیتینیب، ب.ث.ژ (داخل مثانه‌ای)، بداکیلین، بتریکسابان، بیکتگراویر، بورتزومیب، بوسوتینیب، بریگاتینیب، کپماتینیب، کاریپرازین، سریتینیب، واکسن وبا، کوبیستات، کوبیمتینیب، کوپانلیسیب، کریزوتینیب، دابیگاتران اتکسیلات، داکلاتاسویر، دارولوتامید، داروناویر، داسابوویر، دفلازاکورت، دلامانید، دلاویردین، دکس لانزوپرازول، دینوژست، دیلتیازم، دوراویرین، دوکسوروبیسین (متداول)، دروندارون، دولیسیب، ادوکسابان، الاگولیکس/ استرادیول/ نوراتیندرون، الباسویر، الکساکافتور، تزاکافتور و ایواکافتور، الیگلوستات، الویتگراویر، انکورافنیب، انترکتینیب، اردافتینیب، اس امپرازول، اتراویرین، فدراتینیب، فیماسارتان، فلیبانسرین، فوسامپرناویر، فوس اپرپیتانت، فوس نتوپیتانت، فوستاماتینیب، جمی‌گلیپتین، گیلریتینیب، گلاسدگیب، گلکاپرویر و پیبرنتاسویر، گرازوپرویر، ایبروتینیب، ایدلالیسیب، ایندیناویر، فراورده‌های ایرینوتکان، ایزاووکونازونیوم سولفات، ایسترادفیلین، ایتراکونازول، ایوابرادین، ایواکافتور، ایووسیدنیب، ایکسازومیب، لانسوپرازول، لدیپاسویر، لمبورکسانت، لترموویر، لوپیناویر، لورلاتینیب، لوماکافتور و ایواکافتور، لوماتپرون، لومفانترین، لوراسیدون، لربینکتدین، ماسیمورلین، ماسیتنتان، میدوستورین، میفپریستون، مایکوفنولات، نالدمدین، نالوکسگل، نلفیناویر، نراتینیب، نتوپیتانت، نیفدیپین، نیلوتینیب، نیمودیپین، نینتدانیب، نیسولدیپین، اولاپاریب، امپرازول، اوزانیمود، پالبوسیکلیب، پانوبینوستات، پازوپانیب، پمیگاتینیب، پکسیدارتینیب، پیماوانسرین، پیپراکین، پوناتینیب، پرازیکوانتل، پرتومانید، کینین، رانولازین، رگورافنیب، روفناسین، ریبوسیکلیب، ریلپیویرین، ریمگپنت، ریپرتینیب، ریتوناویر، ریواروکسابان، روفلومیلاست، رومیدپسین، ساسیتوزومب گوویتیکان، ساکویناویر، سلپرکاتینیب، سیمپرویر، سیپونیمود، سوفوسبوویر، سونیدگیب، سورافنیب، تاسیملتئون، تازمتوستات، تلیترومایسین، تنوفوویر آلافنامید، تزاکافتور و ایواکافتور، تیکاگرلور، تیپراناویر، توفاسیتینیب، تورمیفن، ترابکتدین، توکاتینیب، آبروگپنت، اولی‌پریستال، اوپاداستینیب، والبنازین، واندتانیب، ولپاتازویر، ونتوکلاکس، وین کریستین (لیپوزومال)، وینفلونین، ووراپاکسار، وریکونازول، وکسیلاپرویر، زانوبروتینیب، زولپیدم

افزایش اثرات داروها توسط ریفامپین:

آسوناپرویر، بوسنتان، کلاریترومایسین، کلوپیدوگرل، سیکلوفسفامید، دوکسرکلسیفرول، الاگولیکس، الوکسادولین، فکسوفنادین، فیماسارتان، فلوواستاتین، گلکاپرویر و پیبرنتاسویر، ایفوسفامید، ایزونیازید، لفلونامید، لوپیناویر، لورلاتینیب، پیتاواستاتین، پروپوفول، پروتیونامید، روفناسین، رومیدپسین، ساکویناویر، تیوتپا، وکسیلاپرویر

افزایش اثرات ریفامپین توسط داروها:

داروهای ضد قارچ (مشتقات آزول ها، سیستمیک)، سفازولین، سفالوسپورین ها، کلاریترومایسین، دلاویردین، الاگولیکس/ استرادیول/ نوراتیندرون، الترومبوپگ، جم‌فیبروزیل، لترموویر، پیرازینامید، تری‌فلونوماید، وریکونازول

کاهش اثرات داروها توسط ریفامپین:

  • داروهای قلبی و ضد انعقاد: آمیودارون، آپیکسابان، بتابلاکرها، مهارکننده‌های کانال کلسیمی (دیلتیازم، نیفدیپین)، دابیگاتران، ریواروکسابان، وراپاکسار، آنتاگونیست های ویتامین کا (وارفارین).

  • داروهای ضد دیابت: کاناگلیفلوزین، پیوگلیتازون، رپاگلینید، سولفونیل اوره‌ها.

  • داروهای اعصاب و روان: آریپیپرازول، بنزودیازپین‌ها، کلوزاپین، کوئتیاپین، سرترالین، زولپیدم.

  • داروهای هورمونی: فراورده‌های ضدبارداری (استروژن و پروژستین)، کورتیکواستروئیدها، فراورده‌های تیروئیدی.

  • سایر: داروهای ضد قارچ، بیشتر داروهای ضد سرطان (آبماسیکلیب، ایماتینیب و غیره)، سیکلوسپورین، تاکرولیموس، متادون، فنتانیل و واکسن‌هایی مانند واکسن ب.ث.ژ و حصبه.

آنلاین هستیم!

ارتباط با ما

اگر شما نیاز به خدمات ما دارید و به دنبال مشاوره از گروه آفا شیمی هستید، می‌توانید با پر کردن فرم مشاوره، با کارشناسان ما در ارتباط باشید.