10 عدد
تزریقی
500mg
پودر برای تزریق ایمیپنم ـ سیلاستاتین ۲۵۰/۲۵۰ و ۵۰۰/۵۰۰ میلیگرم
این دارو برای بیماری فعلی شما تجویز شده است؛ لذا از مصرف آن در موارد مشابه و توصیه مصرف به دیگران خودداری نمایید.
قبل از مصرف این دارو در موارد زیر با پزشک مشورت نمایید:
در صورت سابقه حساسیت به پنیسیلینها، سفالوسپورینها یا سایر آلرژنها.
در صورت ابتلا به بیماریهای لثه و دندان.
در صورت ابتلا به بیماریهایی مثل نارسایی کلیوی، اختلالات CNS، سابقه تشنج یا صدمات مغزی.
در صورت مصرف داروهای دیگر.
در صورت حاملگی و شیردهی.
بارداری: این دارو در گروهبندی FDA در گروه C قرار دارد. مصرف آن در این دوران باید حتماً با نظر پزشک متخصص باشد.
شیردهی: مشخص نشده است که آیا ایمیپنم ـ سیلاستاتین در شیر ترشح میشود یا خیر؛ لذا مصرف آن باید با نظر پزشک متخصص صورت گیرد.
در صورت بروز هر گونه حساسیت به دارو مصرف را متوقف کنید؛ حساسیتهای شدید نیاز به اقدامات سریع پزشکی دارد.
دارو را در فواصل زمانی منظم مصرف نموده و دوره درمان را کامل کنید.
در صورت بروز اسهال با پزشک تماس بگیرید و از مصرف خودسرانه داروی ضداسهال خودداری کنید.
در بیماران با سابقه تشنج، مصرف داروهای ضد تشنج باید ادامه یابد.
توجه مهم: از تزریق وریدی سوسپانسیون اولیه خودداری نمایید؛ این دارو فقط جهت انفوزیون وریدی طی مدت ۲۰-۳۰ دقیقه است.
این دارو صرفاً جهت مصرف در بیمارستان میباشد.
هر ویال حاوی مقادیری سدیم است (۰٫۸ تا ۱٫۶ میلیاکیوالان)؛ لذا در بیماران با محدودیت مصرف سدیم احتیاط شود.
مقدار دقیق توسط پزشک تعیین میشود، اما مقادیر معمول به شرح زیر است:
عفونتهای خفیف: ۲۵۰ تا ۵۰۰ میلیگرم هر ۶ ساعت.
عفونتهای متوسط: ۵۰۰ میلیگرم هر ۶ تا ۸ ساعت یا ۱ گرم هر ۸ ساعت.
عفونتهای شدید و تهدیدکننده حیات: ۵۰۰ میلیگرم هر ۶ ساعت تا ۱ گرم هر ۶ تا ۸ ساعت.
عفونتهای مجاری ادراری: ۲۵۰ میلیگرم (غیر پیچیده) یا ۵۰۰ میلیگرم (پیچیده) هر ۶ ساعت.
تب نوتروپنی: ۵۰۰ میلیگرم هر ۶ ساعت تا ۱ گرم هر ۸ ساعت.
کمتر از ۱۲ سال: دوز دارو توسط پزشک متخصص تعیین میگردد.
بیش از ۱۲ سال (یا وزن بیش از ۴۰ کیلوگرم): مشابه دوز بزرگسالان.
نکته: در نوزادان کمتر از ۳ ماه، برای آمادهسازی از حلالهای حاوی بنزیل الکل استفاده نشود.
۱. ابتدا ۱۰ میلیلیتر از محلول مناسب (سدیم کلراید ۰٫۹٪، دکستروز ۵ یا ۱۰٪ و غیره) را به ویال افزوده و خوب تکان دهید.
۲. سوسپانسیون حاصل را به ۱۰۰ میلیلیتر از همان محلول منتقل کنید.
۳. مجدداً ۱۰ میلیلیتر حلال به ویال خالی اضافه کرده، تکان دهید و به ظرف انفوزیون اضافه کنید.
۴. مخلوط را تکان دهید تا شفاف شود و طی مدت ۲۰-۳۰ دقیقه انفوزیون کنید.
هشدار: از تزریق محلول کدر یا سوسپانسیون اولیه خودداری کنید. محلول باید بیرنگ تا زرد شفاف باشد؛ در صورت تغییر رنگ به قهوهای از مصرف آن خودداری شود.
مخلوط کردن این دارو با آمینوگلیکوزیدها در یک ظرف، منجر به کاهش اثر هر دو میشود. در صورت نیاز به تجویز همزمان، باید در دو نقطه جداگانه تزریق شوند.
عوارض نیازمند توجه پزشکی: واکنشهای آلرژیک (تب، کهیر، تنگی نفس)، مسمومیت CNS (سرگیجه، تشنج، لرزش)، ترومبوفلبیت و کولیت پسودوممبران.
عوارض گوارشی: اسهال، تهوع و استفراغ.
در صورت بروز سرگیجه، تهوع یا تعریق هنگام تزریق، باید سرعت انفوزیون کاهش یابد.
پودر خشک در دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتیگراد، دور از نور و درون جعبه نگهداری شود.
محلول حاصل باید بلافاصله پس از آمادهسازی تزریق گردد.
باقیمانده دارو پس از یکبار مصرف باید دور ریخته شود.
سیلاپنم® ۲۵۰/۲۵۰ میلیگرم: حاوی ۲۵۰ میلیگرم ایمیپنم و ۲۵۰ میلیگرم سیلاستاتین؛ جعبه ۱۰ عددی.
سیلاپنم® ۵۰۰/۵۰۰ میلیگرم: حاوی ۵۰۰ میلیگرم ایمیپنم و ۵۰۰ میلیگرم سیلاستاتین؛ جعبه ۱۰ عددی.
ایمیپنم / سیلاستاتین از دسته آنتیبیوتیکهای Penem و زیرمجموعه Carbapenemها است. این دارو در درمان عفونتهای هوازی و بیهوازی ناشی از باکتریهای گرم مثبت و منفی حساس، شامل موارد زیر مصرف میشود:
عفونتهای داخل شکم، استخوان و مفاصل.
عفونتهای پوست و بافت نرم.
مجاری ادراری و صفراوی.
پنومونی (بهدنبال بستری شدن در بیمارستان).
سپتیسمی در بیماران مبتلا به ضعف سیستم ایمنی.
این دارو یک بتالاکتام کارباپنم است. مکانیسم اثر آن شبیه پنیسیلینها بوده و طیف اثر بسیار وسیعی دارد:
ایمیپنم: با مهار سنتز دیواره سلولی باکتری، اثر خود را اعمال میکند. طیف فعالیت آن شامل استافیلوکوک، استرپتوکوک، ایشرشیاکولی، کلبسیلا، پروتئوس، انتروباکتر، پسودوموناس آئروژینوزا، گونههای باکتریوئید و کلستریدیوم دیفیسیل است.
سیلاستاتین: مانع فعالیت آنزیم دیپپتیداز (که باعث غیرفعال شدن ایمیپنم در کلیه میشود) میگردد. این ترکیب باعث افزایش غلظت دارو در کلیه و ادرار شده اما بر غلظت پلاسمایی تأثیری ندارد.
دفع: عمدتاً کلیوی است.
نیمه عمر: نیمه عمر هر دو ترکیب حدود ۱ ساعت است.
فراهمی زیستی: پس از تزریق عضلانی حدود ۷۵ درصد است.
منع مصرف: در صورت وجود سابقه حساسیت مفرط به سایر آنتیبیوتیکهای بتالاکتام، این دارو نباید مصرف شود.
هشدار: ایمیپنم در بیماران مبتلا به عیب کار کلیه باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
عوارض گزارش شده مربوط به مخلوط دو ترکیب و مشابه سایر بتالاکتامهاست:
واکنشهای حساسیت مفرط و عوارض پوستی.
عوارض گوارشی و عفونتهای ناشی از ارگانیسمهای مقاوم (مانند کولیت پسودوممبران).
عوارض عصبی.
تزریق عمیق عضلانی: ۵۰۰ تا ۷۰۰ میلیگرم هر ۱۲ ساعت.
انفوزیون وریدی: ۱ تا ۲ گرم در روز در ۳ تا ۴ دوز منقسم. در عفونتهای شدید تا حداکثر ۴ گرم در روز قابل افزایش است.
پیشگیری از عفونت جراحی: ۱ گرم در شروع عمل، تکرار ۳ ساعت بعد. در جراحیهای پرمخاطره (مانند کولورکتال)، دوزهای ۵۰۰ میلیگرمی در ساعتهای ۸ و ۱۶ پس از شروع عمل اضافه میشود.
کودکان ۳ ماه و بیشتر: مقدار 60 mg/kg/day (تا حداکثر ۲ گرم در روز) در چهار دوز منقسم بهصورت انفوزیون وریدی.
وزن بیش از ۴۰ کیلوگرم: مطابق دوز بزرگسالان تجویز میشود.
در صورت مصرف همزمان گانسیکلوویر با ترکیب ایمیپنم – سیلاستاتین، احتمال بروز تشنج وجود دارد.
تغییر رنگ ادرار به قرمز، بهویژه در کودکان، پس از مصرف این دارو گزارش شده است.
قرمزی، درد و ترومبوفلبیت در محل تزریق ممکن است بروز نماید.
اگر شما نیاز به خدمات ما دارید و به دنبال مشاوره از گروه آفا شیمی هستید، میتوانید با پر کردن فرم مشاوره، با کارشناسان ما در ارتباط باشید.
